Skip to main content

Ταξίδια

13/05/2026

 

Η πιο γραφική διαδρομή τρένου της Ιαπωνίας σάς οδηγεί στον παράδεισο της sakura και στη νιρβάνα της μηλόπιτας

Αν αναζητάτε μια δικαιολογία για να αποφύγετε τη φασαρία του Τόκιο, ένα μικρό τρένο προς τον βορρά περιμένει να σας φέρει ένα χαμόγελο στο πρόσωπο.

Λογότυπο Google

Μια εκπληκτική θέα από τη γραμμή Akita Nairiku, γνωστότερη ως Smile Train, η οποία διασχίζει αργά τη βόρεια Ιαπωνία σε μια βουκολική αντίθεση με τα τρένα-βολίδες για τα οποία είναι γνωστή η χώρα. (Πηγή φωτογραφίας: Tim Stevens)

Tim Stevens

Contributor

Κανένα ταξίδι στην Ιαπωνία δεν είναι ολοκληρωμένο χωρίς τουλάχιστον μία βόλτα με τρένο. Είναι απλώς ο καλύτερος τρόπος να μετακινηθείτε σε μια χώρα που λατρεύει τις ράγες της.

Οι τουρίστες θα δουν παιδιά να φορούν σακίδια ζωγραφισμένα στα χρώματα του αγαπημένου τους Shinkansen (των ιαπωνικών τρένων υψηλής ταχύτητας), θα βρουν πολλά μουσεία αφιερωμένα στη διατήρηση κάθε εποχής σιδηροδρομικών βαγονιών και, το πιο σημαντικό, θα εξερευνήσουν μια υποδομή που εκτείνεται σε όλο το νησί και μπορεί να τους μεταφέρει οπουδήποτε χρειάζονται με απαράμιλλη ταχύτητα και αξιοπιστία.

Όμως, παρά όλο αυτό τον ενθουσιασμό, τα περισσότερα τρένα στην Ιαπωνία έχουν μια ψυχρή, αποτελεσματική αίσθηση. Έχω ταξιδέψει στην Ιαπωνία δεκάδες φορές, έχω επιβιβαστεί σε αμέτρητα τρένα για πολλά μέρη, και όμως ποτέ δεν με παρέλαβαν ή με άφησαν περισσότερο από λίγα λεπτά εκτός προγράμματος. Κανένα, ωστόσο, δεν έχει αγγίξει τόσο την καρδιά μου όσο το Smile Train.

 

Εποχή Σακούρα

Οι ανθισμένες κερασιές είναι πολύ σημαντικές σε ορισμένες περιοχές των Η.Π.Α. Εάν βρίσκεστε στην Ουάσιγκτον, D.C., ή στο Μέικον της Τζόρτζια, δεν μπορείτε να χάσετε μερικούς επιπλέον τουρίστες να περιφέρονται αργά την άνοιξη, αλλά είναι ένα αρκετά τοπικό φαινόμενο.

Στην Ιαπωνία, αυτή η εποχή είναι ένα πανεθνικό γεγονός. Η Sakura, όπως ονομάζονται οι ανθισμένες κερασιές στα ιαπωνικά, βρίσκονται σχεδόν σε ολόκληρη τη χώρα, και ο εντοπισμός του βέλτιστου χρόνου για να τις δείτε είναι μια εμμονή. Η Japan Meteorological Corporation, ή JMC, παρέχει απίστευτα λεπτομερείς προβλέψεις και προβολές. Δεδομένου ότι οι ανθισμένες κερασιές ανθίζουν για λίγο περισσότερο από μία εβδομάδα κάθε φορά, ο χρονισμός είναι το κλειδί.

 

Οι ανθισμένες κερασιές στο Κάστρο Hirosaki, που χτίστηκε για πρώτη φορά το 1611, με τους χώρους του να είναι στολισμένοι με κερασιές που φωτίζονται τη νύχτα. (Πηγή φωτογραφίας: Tim Stevens)

 

Επισκεφτείτε την Ιαπωνία στην κορυφή της σεζόν, και θα βρείτε τα πάντα, από παστέλ-ροζ παγωτό με γεύση ανθών μέχρι ροδαλά, αφράτα ψωμιά, όχι να αναφέρουμε μια ατελείωτη θάλασσα από αναμνηστικά sakura. Οι τουρίστες συρρέουν, τα τρένα κολλάνε και τα πιο δημοφιλή μέρη κοντά στο Τόκιο, όπως το πάρκο Ueno και το Shinjunku Gyoen, είναι γεμάτα με περισσότερους έκπληκτους θεατές παρά με ανθισμένα λουλούδια.

Φέτος, αποφάσισα να κυνηγήσω κάποια ανθισμένα δέντρα έξω από την πόλη, ενώ παράλληλα να πάρω μια καλύτερη γεύση από τις αγροτικές ιαπωνικές κοινότητες που πολύ συχνά αγνοούνται από τους τουρίστες. Σκέφτηκα να νοικιάσω ένα αυτοκίνητο και να οδηγήσω βόρεια, αλλά όχι μόνο τα καύσιμα έχουν απαγορευτική τιμή εδώ, αλλά και τα διόδια για την οδήγηση σε αυτοκινητόδρομο καθιστούν τα οδικά ταξίδια μια πολύ ακριβή επιδίωξη.

Έτσι άρχισα να εξετάζω επιλογές τρένων και τότε βρήκα το Smile Train.

Επισήμως ονομάζεται σιδηρόδρομος Akita Nairiku Jukan Tetsudo Railway, αλλά συχνά αναφέρεται ως το πιο γραφικό τρένο της Ιαπωνίας. Η ανεπίσημη ονομασία του, το «Τρένο του Χαμόγελου», κερδήθηκε όχι μόνο επειδή οι συνοδοί και οι οδηγοί είναι όλοι τόσο φιλικοί, αλλά και επειδή μπορείτε να περιμένετε να χαμογελάτε καθώς αποβιβάζεστε. 

Και υπάρχει καλός λόγος να χαμογελάμε. Το Smile Train ξεκινά από το Kakunodate στην επαρχία Akita στα δυτικά και διευκολύνει την πρόσβαση στο Hirosaki στην επαρχία Aomori στα βόρεια. Αυτοί οι δύο προορισμοί είναι πλούσιοι σε ιστορία και γεμάτοι με γραφικά σημεία και καταπληκτικά φαγητά. 

 

Κακουνοντάτε: πόλη των Σαμουράι

Το ταξίδι σας με το Smile Train θα ξεκινήσει από την Kakunodate, αλλά αξίζει να αφιερώσετε μία ημέρα για εξερεύνηση πριν συνεχίσετε. Περίπου τρεις ώρες με το τρένο Shinkansen από το Τόκιο, την πιο φουτουριστική πόλη στον πλανήτη, η Kakunodate είναι μια πόλη που εξακολουθεί να έχει τις ρίζες της στον 17ο αιώνα. Ενώ τα περισσότερα από τα κάστρα και τις κατοικίες της Ιαπωνίας από αυτή την περίοδο έχουν χαθεί με την πάροδο των ετών, εδώ θα βρείτε έναν άψογα διατηρημένο δρόμο με σπίτια της περιόδου Έντο, τα οποία ανήκαν κάποτε στους υψηλότερους σε κατάταξη σαμουράι της περιοχής.

Εκείνη την εποχή, οι κατοικίες των ισχυρών συχνά κρύβονταν πίσω από τοίχους. Ο πλούτος και το κύρος των κατοίκων εκδηλώνονταν από το μέγεθος και την ομορφιά των πυλών τους. Περπατήστε στην αποκαλούμενη Περιοχή των Σαμουράι στο Kakunodate, και θα δείτε αυτούς τους τοίχους και τις εντυπωσιακές εισόδους διατηρημένες. Το πιο σημαντικό, μπορείτε να εισέλθετε και να εξερευνήσετε χώρους που μοιάζουν με κάτι βγαλμένο από έπος του Κουροσάβα.

 

Κρατήστε ένα σπαθί σαμουράι, ενώ περιπλανιέστε στο Kakunodate, μια πόλη της εποχής Έντο με σπίτια χτισμένα από την ελίτ στρατιωτική τάξη της Ιαπωνίας. (Πηγή φωτογραφίας: Tim Stevens).

 

Τα περισσότερα από αυτά τα σπίτια είναι ελεύθερα για εξερεύνηση, αλλά δύο από τις μεγαλύτερες κατοικίες θα σας κοστίσουν 500 γεν. Αυτό το κόστος, περίπου 3 $ κατά τη στιγμή της συγγραφής, είναι κάτι παραπάνω από δίκαιο για να ρίξετε μια ματιά στο εσωτερικό. Σε ένα, μπορείτε ακόμα και να κρατήσετε ένα αυθεντικό κατάνα, παίρνοντας μια αίσθηση του βάρους του καμπυλωτού σπαθιού που αυτοί οι πολεμιστές έφεραν στη μάχη.

Ωστόσο, το Kakunodate δεν έχει να κάνει μόνο με μάχες. Αυτός είναι επίσης ένας κόμβος για λεπτομερή ξυλουργική. Η Kabazaiku είναι μια αρχαία τέχνη δημιουργίας όμορφων αντικειμένων από φλοιό κερασιάς. Όπως ακριβώς και οι συλλέκτες φελλού στην Πορτογαλία, οι οποίοι συλλέγουν προσεκτικά τον φλοιό του φελλού χωρίς να σκοτώνουν τα δέντρα στα οποία αυτός αναπτύσσεται, έτσι και οι εργάτες στην Ιαπωνία αφαιρούν σχολαστικά τον φλοιό από τους κορμούς των άγριων κερασιών.

Ο φλοιός έχει μια ξεχωριστή, λαμπερή λάμψη που φαίνεται καλύτερη και πιο βαθιά όσο περισσότερο τον εξετάζετε. Χρησιμοποιείται ως λεπτό καπλαμάς σε προϊόντα όπως ευαίσθητα κουτιά, επιτραπέζια παιχνίδια και δίσκοι σερβιρίσματος. Χρησιμοποιήθηκε ακόμη και σε πανοπλία σαμουράι εκείνη την εποχή, πρέπον, καθώς αυτή ήταν μια μορφή τέχνης την οποία απολάμβαναν συχνά οι εν λόγω πολεμιστές στον ελεύθερο χρόνο τους.

Το Μουσείο Kakunodate Cherry-Bark Work κοστίζει επίσης 500 γεν για την είσοδο, και παρά το μικρό του μέγεθος, αξίζει την τιμή του εισιτηρίου. Δεν θα δείτε μόνο μια εκ περιτροπής συλλογή ιστορικών αντικειμένων, όπως πανοπλίες σαμουράι, αλλά μπορείτε επίσης να βρείτε ντόπιους καλλιτέχνες να πωλούν τη δουλειά τους, την οποία μπορείτε να τους παρακολουθήσετε να φτιάχνουν.

Όταν έρθει η ώρα να ανεφοδιαστείτε, το Kakunodate είναι γεμάτο εστιατόρια που σερβίρουν τοπικά παραγόμενα noodles Inaniwa udon σε ζεστό ή κρύο ζωμό. Την κρύα, βροχερή μέρα που επισκέφτηκα, επέλεξα το πρώτο, ακολουθώντας τη μύτη μου σε ένα μικρό μαγαζί κρυμμένο ανάμεσα στα σπίτια των σαμουράι. Ένα καυτό μπολ σούπας, σερβιρισμένο με ζεστό τσάι κριθαριού, έλιωσε γρήγορα τα παγωμένα δάχτυλα των ποδιών μου.

Μια σημείωση: Τα εστιατόρια στην Kakunodate τείνουν να ανοίγουν αργά και να κλείνουν νωρίς. Ελάχιστα μέρη ήταν ανοιχτά μετά τις 5 μ.μ., οπότε μην περιμένετε πολύ για να βρείτε φαγητό. 

 

Χαμόγελο: Μια διαφορετική εμπειρία τρένου

Σε σύγκριση με το κομψό τρένο bullet train που σας μεταφέρει στο Kakunodate από το Τόκιο, το Smile Train είναι ένα εισιτήριο από μια άλλη εποχή. Είναι κοντό και μικρό, μήκους μόλις ενός ή δύο βαγονιών ανάλογα με την ημέρα, και ενώ τα περισσότερα τρένα της Ιαπωνίας κινούνται ηλεκτρικά, το Smile Train έχει έναν χαρακτηριστικό κροταλισμό ντίζελ.

Τα βαγόνια του τρένου είναι ακόμα πιο γοητευτικά στο εσωτερικό τους. Στάθηκα τυχερός που πήρα το βαγόνι Ακίτα, το οποίο γιορτάζει τον σκύλο που δίνει το όνομά του στην επαρχία. Αντί για τοίχους καλυμμένους με διαφημίσεις για καλλυντικά και βιντεοπαιχνίδια, όπως σε έναν τυπικό υπόγειο του Τόκιο, αυτό το βαγόνι είναι διακοσμημένο με εικόνες από αξιολάτρευτα, χνουδωτά σκυλιά που αλωνίζουν, παίζουν και, ναι, χαμογελούν στην κάμερα. 

 

The yellow Smile Train at a depot.
Pictures of Akita dogs line the interior of the Smile Train.

Το κίτρινο τρένο Smile Train σε ένα αμαξοστάσιο, αριστερά, στην επαρχία Ακίτα, και το ευφάνταστο εσωτερικό του, στολισμένο με φωτογραφίες από σκυλιά Ακίτα, τη μεγάλη ιαπωνική φυλή σκύλων που κατάγεται από τα βουνά της βόρειας Ιαπωνίας. (Πηγή φωτογραφίας: Tim Stevens).

 

Θα χρειαστείτε ένα χάρτινο εισιτήριο για να επιβιβαστείτε, και μόλις επιβιβαστείτε, οι θέσεις είναι ελεύθερες. Καθίστε όπου κι αν σας αρέσει, αλλά συνιστώ να βρείτε μια θέση αριστερά, αν μπορείτε. Εκεί, θα έχετε μια ωραία θέα του Όρους. Ο Μοριγιόσι μακριά στο βάθος, και οι ποταμοί που πηγάζουν από αυτόν, νερά γαλανά από ορυκτά που έχουν παρασυρθεί από το υψηλότερο έδαφος.

Το τρένο περνάει το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου του διασχίζοντας βοσκοτόπια, κυρίως ορυζώνες που καλλιεργούν Akitakomachi, ένα ρύζι υψηλής ποιότητας, με κοντό κόκκο. Όταν ταξίδεψα φέτος, μεγάλο μέρος αυτής της γης εξακολουθούσε να δείχνει σημάδια των καταστροφικών πλημμυρών που υπέστη το προηγούμενο έτος. Πολλές φάρμες ξαναχτίζονταν, αλλά αν ταξιδέψετε σε πιο εύφορους μήνες, θα δείτε μοτίβα και εικόνες σπαρμένα στα χωράφια, από παιχνιδιάρικα κουτάβια μέχρι μηνύματα καλωσορίσματος.

Όμως, τα πιο γραφικά σημεία του «Smile Train» είναι όταν αρχίζει να αντιμετωπίζει το έδαφος κατά μήκος της διαδρομής του. Αν ταξιδέψετε σε κάποια λοφώδη περιοχή με ένα συνηθισμένο ιαπωνικό Shinkansen, θα περάσετε περισσότερο χρόνο κοιτάζοντας το εσωτερικό μιας σήραγγας παρά οτιδήποτε άλλο. Όταν ταξιδεύετε με πάνω από 200 mph, η ανάβαση σε ορεινή διάβαση δεν είναι εφικτή.

Ενώ το μικρό Smile Train έχει ένα μακρύ τμήμα τούνελ, τον περισσότερο καιρό ανεβαίνει και ξεπερνά εμπόδια, επιβραδύνοντας στις γέφυρες για να σας δώσει μια καλύτερη θέα στους ορμητικούς καταρράκτες και στα γαλαζοπράσινα νερά από κάτω. 

 

Cute 3-D images of animals, trains and other figures lign a fence with signs in Japanese and English thanking people for riding the Smile Train.

Οι Kawaii, οι αγαπημένες ιαπωνικές φιγούρες anime, παρατάσσονται κατά μήκος ενός φράχτη δίπλα στη σιδηροδρομική γραμμή υποδεχόμενες τους επισκέπτες. (Πηγή φωτογραφίας: Tim Stevens).

Το μονοπάτι διασχίζει επίσης μερικά πυκνά δάση, δέντρα τόσο κοντά που κυριολεκτικά θα μπορούσατε να τα φτάσετε και να τα αγγίξετε. Αυτή είναι η πηγή μερικής από την καλύτερη ξυλεία της Ιαπωνίας. Εάν είστε λάτρης του δασικού εδάφους, όπως εγώ, είναι ένα από τα πιο όμορφα μέρη της διαδρομής. Το Smile Train ταξιδεύει τόσο αργά κατά καιρούς που σχεδόν νιώθεις ότι κάνεις πεζοπορία περισσότερο από το να χρησιμοποιείς τα μέσα μαζικής μεταφοράς. Αλεπούδες, φασιανοί, ακόμα και αρκούδες μπορούν να εντοπιστούν από την άνεση της θέσης σας, αν έχετε κοφτερό μάτι.

 

Χιροσίμα: Παράδεισος μηλόπιτας

Το «Τρένο του Χαμόγελου» καταλήγει στην Takanosu, μια μικρή πόλη χωρίς ιδιαίτερο λόγο να την εξερευνήσει κανείς. Αλλά επιβιβαστείτε σε μια άλλη, πιο παραδοσιακή σιδηροδρομική γραμμή, και γρήγορα θα βρεθείτε στην Hirosaki, την καρδιά της παραγωγής μήλων της Ιαπωνίας.

Αν υπάρχει κάτι που αγαπώ περισσότερο από τα ταξίδια, αυτό είναι η μηλόπιτα. Ενώ το Smile Train και η εποχή της άνθισης των κερασιών (sakura) με έφεραν βόρεια, η υπόσχεση όλων των μηλοπιτών που θα μπορούσα να φάω ήταν εξίσου ισχυρή έλξη. Είναι ένα τόσο μεγάλο αξιοθέατο που το Hirosaki Tourism and Convention Bureau δημοσιεύει έναν χάρτη με πάνω από 40 εστιατόρια και αρτοποιεία, το καθένα με μια μοναδική εκδοχή αυτής της λιχουδιάς. 

 

Μία από τις πολλές (ίσως υπερβολικά πολλές) φέτες μήλου που καταναλώθηκαν κατά την επίσκεψη στο Hirosaki, μια σύντομη διαδρομή με το τρένο από τον τερματικό σταθμό Smile Train και ένα κέντρο παραγωγής μήλων. (Πηγή φωτογραφίας: Tim Stevens).

Ήμουν εκεί μόνο για περίπου 24 ώρες, αλλά αυτό δεν με εμπόδισε να δοκιμάσω πίτες από πέντε διαφορετικούς πωλητές στην πόλη, οι περισσότερες από τις οποίες μου κόστισαν μόνο λίγα δολάρια ανά φέτα. Ομοίως, δεν μπορούσα να αντισταθώ να αγοράσω από τους πανταχού παρόντες αυτόματους πωλητές, πολλοί από τους οποίους σε αυτήν την περιοχή ήταν εφοδιασμένοι με τοπικό μηλίτη.

Το κυριότερο αξιοθέατο εδώ, ωστόσο, είναι το Κάστρο Hirosaki, ένα φρούριο που χρονολογείται από το 1611. Έχει καταστραφεί και ανακατασκευαστεί πολλές φορές από τότε, αλλά οι χώροι γύρω από το κάστρο είναι το πραγματικό αξιοθέατο. Πλαισιωμένο από κερασιές, εάν το προγραμματίσετε σωστά, θα γίνετε μάρτυρες ενός από τα πιο εντυπωσιακά θεάματα sakura της Ιαπωνίας, δέντρα με καταπληκτικά χρώματα, καλυμμένα με άνθη από αγνό λευκό, εντυπωσιακό κίτρινο και, φυσικά, το χαρακτηριστικό ροζ της εποχής.

 

Κερασιές με άνθη που κυμαίνονται από λευκά έως κίτρινα και ροζ κοσμούν τους χώρους του Κάστρου Hirosaki. (Πηγή φωτογραφίας: Tim Stevens)

Κατά τη διάρκεια της ημέρας, μπορείτε να κάνετε μια βαρκάδα γύρω από την τάφρο. Τη νύχτα, οι περισσότεροι χώροι και τα δέντρα φωτίζονται καλά έως τις 10 μ.μ. Κατά τη διάρκεια της περιόδου άνθισης της κερασιάς (sakura), εκατοντάδες πωλητές στήνουν πάγκους, πουλώντας τα πάντα, από ψητό καλαμπόκι και χταπόδι μέχρι churros. Ωστόσο, θα σας συνιστούσα να προτιμήσετε την μηλόπιτα και τον μηλίτη, αν θέλετε να γευτείτε καλύτερα την τοπική γεύση.

Ω, και η αγαπημένη μου πίτα; Ήταν στην πραγματικότητα από το Brick A-Factory, ακριβώς εκεί στον σιδηροδρομικό σταθμό Hirosaki. Ήταν λίγο περισσότερο από ένα ποσέ, μισό μήλο περιχυμένο με σιρόπι, τοποθετημένο στο κέντρο ενός κομματιού σφολιάτας. Η μυρωδιά ήταν τόσο ακαταμάχητη που έπρεπε να σταματήσω, παρόλο που έπρεπε να προλάβω ένα άλλο τρένο. 

 

Εποχές για επίσκεψη

Η εποχή της άνθισης των κερασιών (sakura) στα τέλη Απριλίου είναι η καλύτερη περίοδος για να επισκεφθείτε αυτή την περιοχή της χώρας, αλλά είναι και η πιο περίπλοκη. Παρά όλες τις επιστημονικές προσπάθειες για την πρόβλεψη των εποχών άνθισης, η κλιματική αλλαγή κάνει τα πράγματα πιο δύσκολα. Αν το χάσετε για μία εβδομάδα, αντί για σύννεφα από ροζ άνθη στα δέντρα, θα βρείτε χωράφια με καφέ πέταλα στο έδαφος.

Αυτό περιπλέκεται διπλά από τα τρένα που εξαντλούνται νωρίς και την περιορισμένη επιλογή ξενοδοχείων. Στο ταξίδι μου, παρά το γεγονός ότι στόχευα στην απόλυτη κορυφή σύμφωνα με την πρόβλεψη, έφτασα λίγες μέρες αργότερα για την καλύτερη παράσταση. Ωστόσο, υπήρχαν πολλά όμορφα άνθη για να απολαύσει κανείς, χάρη στην ποικιλία δέντρων του Hirosaki που ανθίζουν σε διαφορετικές εποχές.

Αν σκοπεύετε να προγραμματίσετε την περίοδο της ανθοφορίας της κερασιάς (sakura), θα συνιστούσα να προτιμήσετε την αρχή της περιόδου παρά το τέλος, καθώς αυτό θα σήμαινε ότι θα μπορούσατε ακόμα να δείτε ανθισμένες κερασιές στα νότια. Αλλά το τέλος του φθινοπώρου είναι επίσης μια εξαιρετική εποχή για επίσκεψη. Αυτό θα δημιουργούσε ένα εντυπωσιακό φύλλωμα στο Smile Train, ενώ το Φεστιβάλ Συγκομιδής Μήλων Hirosaki θα σήμαινε ακόμη περισσότερες τοπικές λιχουδιές για απόλαυση. 

 

Πρακτικές συμβουλές

Ξεκινώντας από το Τόκιο, για να πάτε βόρεια και να επιστρέψετε νότια, πιθανότατα θα θελήσετε να πάρετε το Shinkansen που λειτουργεί από την JR, τον Όμιλο Σιδηροδρόμων της Ιαπωνίας. Η εταιρεία πωλεί διάφορα all-inclusive πάσα διαφόρων διάρκειων που σας επιτρέπουν να ταξιδεύετε με όσα τρένα επιθυμείτε. Το πάσο JR East αξίζει το κόστος.

Ωστόσο, το Smile Train λειτουργεί από την Akita Nairiku Jukan Tetsudo Railway, οπότε θα χρειαστείτε ξεχωριστά εισιτήρια. Με μόλις 1.700 γεν, ή λιγότερα από 11 $ για μονή διαδρομή, δεν θα σας κοστίσει μια περιουσία.

Σημειώστε ότι μια επίσκεψη στην Περιφέρεια Ακίτα σημαίνει ότι θα βγείτε στην ύπαιθρο, μια περιοχή όπου σπάνια θα δείτε Δυτικούς τουρίστες. Λίγοι ντόπιοι μιλούν κάτι παραπάνω από λίγα αγγλικά, αλλά είναι απίστευτα φιλικοί και φιλόξενοι προς τους επισκέπτες. Βεβαιωθείτε ότι έχετε εγκαταστήσει κάτι όπως το Google Translate στο smartphone σας για να σας βοηθήσει να διαβάζετε τις πινακίδες, αλλά χάρη στα μενού που είναι γεμάτα εικόνες, η παραγγελία φαγητού είναι συνήθως τόσο εύκολη όσο το να δείξετε τι θέλετε και να πείτε, "Oh-nay-gai-shi-maas."

Αυτή είναι η λέξη για το «παρακαλώ» στα ιαπωνικά, η οποία, όπως και στις Ηνωμένες Πολιτείες, ανοίγει πολλές πόρτες.

Εν μέσω ενός αβέβαιου κόσμου, οι ταξιδιώτες αλλάζουν σχέδια αλλά όχι πρόθεση.

Η έκθεση ταξιδίων του Mastercard Economics Institute δείχνει πώς οι συναλλαγματικές ισοτιμίες, η τεχνητή νοημοσύνη και η γεωπολιτική αναδιαμορφώνουν το πού πηγαίνουν οι άνθρωποι χωρίς να επιβραδύνουν τη ζήτηση για ταξίδια.