Όταν σκεφτόμαστε την κυβερνοασφάλεια, συχνά μας έρχονται στο μυαλό εικόνες χάκερ σε ένα σκοτεινό δωμάτιο πίσω από λαμπερές οθόνες. Ωστόσο, η πραγματικότητα είναι ότι οι απειλές στον κυβερνοχώρο μπορούν να προέρχονται από μια πληθώρα συσκευών. Από τις έξυπνες συσκευές που γίνονται ακατάλληλες μέχρι τις δραματοποιήσεις της ποπ κουλτούρας, ο κόσμος της κυβερνοασφάλειας είναι τόσο ιδιόρρυθμος όσο και κρίσιμος.

Τα τελευταία χρόνια, οι έξυπνες συσκευές έχουν αυξηθεί σε δημοτικότητα. Τώρα, οι καθημερινές συσκευές στο σπίτι σας είναι συνδεδεμένες με Wi-Fi και μπορούν να σας βοηθήσουν να διαχειριστείτε τις ημερομηνίες λήξης, να παραγγείλετε νέα είδη παντοπωλείου ή να έχετε ένα φλιτζάνι καφέ έτοιμο για εσάς το πρωί. Ενώ οι έξυπνες συσκευές προσφέρουν άνεση και προνόμια, οι κυβερνοεγκληματίες μπορούν να τις χρησιμοποιήσουν ως αδυναμία για να αποκτήσουν πληροφορίες για τη ζωή σας. Για παράδειγμα, το 2015, ερευνητές ανακάλυψαν μια ευπάθεια σε ένα έξυπνο ψυγείο που επέτρεπε σε εισβολείς να υποκλέπτουν τις συνδέσεις μέσω email. Μέσω της ευπάθειας, οι χάκερ θα μπορούσαν να έχουν πρόσβαση όχι μόνο στα email των χρηστών αλλά και σε άλλους συνδεδεμένους λογαριασμούς.

Δεν πρόκειται μόνο για έξυπνα ψυγεία — οτιδήποτε είναι συνδεδεμένο στο διαδίκτυο μπορεί να γίνει στόχος. Πιο πρόσφατα, το 2020, ο ερευνητής ασφαλείας Martin Hron απέδειξε ότι οι έξυπνες καφετιέρες θα μπορούσαν να χακαριστούν για να παραδώσουν ransomware. Εκμεταλλευόμενος τα τρωτά σημεία του υλικολογισμικού, ο Hron θα μπορούσε να κλειδώσει τα μηχανήματα και να απαιτήσει πληρωμή για λειτουργικότητα.

Ενώ με την πρώτη ματιά, μια απειλή που μεταφέρεται μέσω ενός καπουτσίνο μπορεί να ακούγεται λίγο ανόητη, υπογραμμίζει ένα σοβαρό ζήτημα σχετικά με την κυβερνοασφάλεια στη σύγχρονη εποχή. Συσκευές που θεωρούμε ακίνδυνες, όπως καφετιέρες και ψυγεία, είναι πλέον έξυπνες και συνδεδεμένες με το διαδίκτυο και τα δεδομένα μας, καθιστώντας τες πιθανά σημεία εισόδου για τους κυβερνοεγκληματίες.

Αυτή η έρευνα τόνισε ότι το μέλλον της κυβερνοασφάλειας δεν αφορά μόνο ισχυρούς κωδικούς πρόσβασης και προηγμένη τεχνολογία — αφορά επίσης την κριτική σκέψη ως καταναλωτές και άτομα σχετικά με την τεχνολογία που φέρνουμε στην καθημερινότητά μας και παρέχει μια πολύτιμη υπενθύμιση ότι οι καθημερινές συσκευές μπορούν να έχουν μεγάλες συνέπειες. 

Η ποπ κουλτούρα έχει μακρά ιστορία στο να κάνει το hacking να φαίνεται λαμπερό, γρήγορο και δραματικό. Η τηλεοπτική σειρά «Mr. Τα βιβλία και οι ταινίες «Robot» και «Το Κορίτσι με το Τατουάζ του Δράκου» απεικονίζουν χάκερ με σχεδόν υπεράνθρωπες ικανότητες, με τις δεξιότητες να έχουν άμεση πρόσβαση σε ευαίσθητα συστήματα.

Είναι ενδιαφέρον ότι το « Mr. Robot» έχει επαινεθεί για την ασυνήθιστα ακριβή του φύση. Κατά τη δημιουργία της σειράς, ο δημιουργός Σαμ Εσμαΐλ συμβουλεύτηκε πραγματικούς χάκερ και επαγγελματίες στον κυβερνοχώρο για να βεβαιωθεί ότι πολλές από τις τεχνικές λεπτομέρειες ήταν ρεαλιστικές. Οι σκηνές που δείχνουν τον χαρακτήρα του Ράμι Μάλεκ, Έλιοτ, να διεισδύει σε δίκτυα, να εκμεταλλεύεται τρωτά σημεία ή να εφαρμόζει κοινωνική μηχανική δεν είναι απλώς για επίδειξη — αντικατοπτρίζουν πραγματικές τεχνικές που χρησιμοποιούνται στον τομέα.

Τούτου λεχθέντος, η δραματοποίηση είναι αναπόφευκτη. Στην πραγματικότητα, τα hacks συχνά χρειάζονται μήνες προετοιμασίας και είναι πολύ πιο αργά από ό,τι απεικονίζεται στην τηλεόραση. Η κοινωνική μηχανική, οι αδύναμοι κωδικοί πρόσβασης και το ξεπερασμένο λογισμικό παραμένουν μερικοί από τους πιο συνηθισμένους τρόπους με τους οποίους οι εισβολείς αποκτούν πρόσβαση, και όχι οι φανταχτερές, στιγμιαίες επιθέσεις hack που δημιουργούν εξαιρετικές στιγμές στην οθόνη.

Η ποπ κουλτούρα, ωστόσο, έχει έναν ρόλο πέρα από την ψυχαγωγία — εκπαιδεύει και ευαισθητοποιεί το κοινό. Πολλοί θεατές μαθαίνουν για το ηλεκτρονικό ψάρεμα (phishing), το ransomware και τις παραβιάσεις δεδομένων μέσω αυτών των εκπομπών. Ενώ δεν είναι όλα ρεαλιστικά, η πολιτισμική συζήτηση για την κυβερνοασφάλεια επωφελείται από την ίντριγκα και την αγωνία που παρουσιάζονται όπως «Ο κ. «Ρομπότ» δημιουργείται.