Skip to main content

Ταξίδια

13 Μαΐου 2026

 

Η πιο γραφική διαδρομή τρένου της Ιαπωνίας σάς μεταφέρει στον παράδεισο των κερασιών sakura και στο nirvana της μηλόπιτας.

Αν ψάχνετε για μια δικαιολογία για να αποφύγετε τη φασαρία του Τόκιο, ένα μικρό τρένο προς τα βόρεια περιμένει να σας φέρει ένα χαμόγελο στο πρόσωπο.

λογότυπο Google

Μια εκπληκτική θέα από τη γραμμή Akita Nairiku, γνωστότερη ως Smile Train, η οποία διασχίζει αργά τη βόρεια Ιαπωνία σε μια βουκολική αντίθεση με τα τρένα-βολίδες για τα οποία είναι γνωστή η χώρα. (Πηγή φωτογραφίας: Tim Stevens)

Tim Stevens

Contributor

Κανένα ταξίδι στην Ιαπωνία δεν είναι ολοκληρωμένο χωρίς τουλάχιστον μία διαδρομή με τρένο. Είναι απλά ο καλύτερος τρόπος να μετακινηθείτε σε μια χώρα που έχει εμμονή με τις σιδηροδρομικές της γραμμές.

Οι τουρίστες θα δουν παιδιά να φορούν σακίδια ζωγραφισμένα στα χρώματα των αγαπημένων τους Shinkansen (τα τρένα υψηλής ταχύτητας της Ιαπωνίας), θα βρουν πολλά μουσεία αφιερωμένα στη διατήρηση κάθε εποχής τροχαίου υλικού, και, το πιο σημαντικό, θα εξερευνήσουν μια υποδομή που εκτείνεται σε όλο το νησί και μπορεί να σας μεταφέρει οπουδήποτε χρειάζεστε με απαράμιλλη ταχύτητα και αξιοπιστία.

Όμως, παρά όλο αυτό τον ενθουσιασμό, τα περισσότερα τρένα στην Ιαπωνία έχουν μια ψυχρή, αποδοτική αίσθηση. Έχω ταξιδέψει στην Ιαπωνία δεκάδες φορές, έχω επιβιβαστεί σε αμέτρητα τρένα προς πολλά μέρη, και όμως ποτέ δεν με πήραν ή δεν με άφησαν περισσότερο από λίγα λεπτά εκτός προγράμματος. Κανένα, ωστόσο, δεν έχει αγγίξει την καρδιά μου όπως το Smile Train.

 

Εποχή των ανθισμένων κερασιών

Οι ανθισμένες κερασιές είναι πολύ σημαντικές σε ορισμένες περιοχές των ΗΠΑ. Εάν βρίσκεστε στην Ουάσιγκτον, D.C., ή στο Μέικον της Τζόρτζια, δεν μπορείτε να χάσετε κάποιους επιπλέον τουρίστες που περιφέρονται στα τέλη της άνοιξης, αλλά είναι ένα αρκετά τοπικό φαινόμενο.

Στην Ιαπωνία, αυτή η εποχή είναι ένα πανεθνικό γεγονός. Οι σακούρα, όπως ονομάζονται τα άνθη κερασιάς στα ιαπωνικά, βρίσκονται σε σχεδόν ολόκληρη τη χώρα, και η παρακολούθηση του βέλτιστου χρόνου για να τα δει κανείς είναι μια εμμονή. Η Japan Meteorological Corporation, ή JMC, παρέχει απίστευτα λεπτομερείς προβλέψεις και προβολές. Επειδή τα άνθη ανοίγουν μόνο για λίγο περισσότερο από μία εβδομάδα κάθε φορά, ο χρονισμός είναι το κλειδί.

 

Οι ανθισμένες κερασιές στο Κάστρο Hirosaki, που χτίστηκε για πρώτη φορά το 1611, με τους χώρους του γεμάτους κερασιές φωτισμένες μέχρι το βράδυ. (Πηγή φωτογραφίας: Tim Stevens)

 

Επισκεφθείτε την Ιαπωνία στην περίοδο αιχμής, και θα βρείτε τα πάντα, από παστέλ-ροζ παγωτό με γεύση άνθους κερασιάς μέχρι ροζ, αφράτο ψωμί, για να μην αναφέρουμε μια ατελείωτη θάλασσα από σουβενίρ σάκουρα. Οι τουρίστες συρρέουν, τα τρένα γεμίζουν ασφυκτικά και οι πιο δημοφιλείς τοποθεσίες κοντά στο Τόκιο, όπως το Ueno Park και το Shinjunku Gyoen, είναι γεμάτες με περισσότερους έκπληκτους παρατηρητές παρά ανοιχτά άνθη.

Φέτος, αποφάσισα να αναζητήσω μερικά ανθισμένα δέντρα έξω από την πόλη, ενώ παράλληλα να πάρω μια καλύτερη γεύση από αγροτικές ιαπωνικές κοινότητες που πολύ συχνά αγνοούνται από τους τουρίστες. Σκέφτηκα να νοικιάσω ένα αυτοκίνητο και να οδηγήσω βόρεια, αλλά όχι μόνο τα καύσιμα έχουν απαγορευτική τιμή εδώ, αλλά και τα διόδια για την οδήγηση στον αυτοκινητόδρομο καθιστούν τα οδικά ταξίδια μια πολύ ακριβή επιδίωξη.

Έτσι, άρχισα να ψάχνω επιλογές τρένων, και τότε βρήκα το Smile Train.

Επισήμως ονομάζεται σιδηρόδρομος Akita Nairiku Jukan Tetsudo, αλλά συχνά αναφέρεται ως το πιο γραφικό τρένο της Ιαπωνίας. Το ανεπίσημο όνομά του, το «Τρένο του Χαμόγελου», κερδήθηκε όχι μόνο επειδή οι συνοδοί και οι οδηγοί είναι όλοι τόσο φιλικοί, αλλά επειδή μπορείτε να αναμένετε να χαμογελάτε καθώς αποβιβάζεστε. 

Και υπάρχει καλός λόγος να χαμογελάσετε. Το Smile Train ξεκινάει από το Kakunodate στην επαρχία Akita προς τα δυτικά και διευκολύνει την πρόσβαση στο Hirosaki στην επαρχία Aomori προς τα βόρεια. Αυτοί οι δύο προορισμοί είναι πλούσιοι σε ιστορία και γεμάτοι με γραφικά σημεία και καταπληκτικά φαγητά. 

 

Kakunodate: Πόλη των Σαμουράι.

Το ταξίδι σας με το Smile Train θα ξεκινήσει στην Kakunodate, αλλά αξίζει να αφιερώσετε μια μέρα για να εξερευνήσετε πριν συνεχίσετε. Περίπου τρεις ώρες με το Shinkansen από το Τόκιο, την πιο φουτουριστική πόλη στον πλανήτη, η Kakunodate είναι μια πόλη που εξακολουθεί να είναι ριζωμένη στον 17ο αιώνα. Ενώ τα περισσότερα κάστρα και κατοικίες της Ιαπωνίας από αυτή την περίοδο έχουν χαθεί με τα χρόνια, εδώ θα βρείτε έναν άψογα διατηρημένο δρόμο με σπίτια της περιόδου Έντο που κάποτε ανήκαν στους υψηλότερους σε κατάταξη σαμουράι της περιοχής.

Εκείνη την εποχή, οι κατοικίες των ισχυρών συχνά κρύβονταν πίσω από τοίχους. Ο πλούτος και το κύρος των κατοίκων μέσα εκτίθεντο από το μέγεθος και την ομορφιά των πυλών τους. Περπατήστε στην αποκαλούμενη συνοικία των Σαμουράι στο Kakunodate, και θα δείτε αυτούς τους τοίχους και τις εντυπωσιακές εισόδους διατηρημένες. Πιο σημαντικό, μπορείτε να εισέλθετε και να εξερευνήσετε χώρους μέσα σε αυτό που μοιάζουν με κάτι από έπος του Κουροσάβα.

 

Κρατήστε ένα σπαθί σαμουράι, ενώ περιπλανιέστε στην Kakunodate, μια πόλη της εποχής Έντο με σπίτια χτισμένα από την ελίτ στρατιωτική τάξη της Ιαπωνίας. (Πηγή φωτογραφίας: Tim Stevens)

 

Τα περισσότερα από αυτά τα σπίτια είναι ελεύθερα προς εξερεύνηση, αλλά δύο από τις μεγαλύτερες κατοικίες θα σας κοστίσουν 500 γιεν. Αυτό το κόστος, περίπου $3 τη στιγμή της συγγραφής, είναι κάτι παραπάνω από δίκαιο για να ρίξετε μια ματιά στο εσωτερικό. Σε ένα, μπορείτε ακόμα και να κρατήσετε μια γνήσια κατάνα, νιώθοντας το βάρος του καμπυλωτού σπαθιού που έφεραν αυτοί οι πολεμιστές στη μάχη.

Το Kakunodate, όμως, δεν είναι μόνο μάχες. Αυτό είναι επίσης ένα κέντρο για λεπτομερή ξυλουργική. Το Kabazaiku είναι μια αρχαία τέχνη δημιουργίας όμορφων αντικειμένων από φλοιό κερασιάς. Παρόμοια με τους tiradors στην Πορτογαλία, που συλλέγουν προσεκτικά τον φλοιό φελλού χωρίς να σκοτώνουν τα δέντρα στα οποία αναπτύσσεται, οι εργάτες στην Ιαπωνία αποφλοιώνουν σχολαστικά τους κορμούς των αγριοκερασιών.

Ο φλοιός έχει μια ξεχωριστή, λαμπερή λάμψη που φαίνεται καλύτερη και πιο βαθιά όσο περισσότερο τον εξετάζετε. Χρησιμοποιείται ως λεπτή επένδυση σε προϊόντα όπως ευαίσθητα κουτιά, επιτραπέζια παιχνίδια και δίσκοι σερβιρίσματος. Χρησιμοποιήθηκε ακόμη και σε πανοπλίες σαμουράι παλαιότερα, κάτι που ήταν κατάλληλο, καθώς επρόκειτο για μια μορφή τέχνης που συχνά απολάμβαναν αυτοί οι πολεμιστές στον ελεύθερο χρόνο τους.

Το Μουσείο Έργων από Φλοιό Κερασιάς Kakunodate κοστίζει επίσης 500 γεν για την είσοδο, και παρά το μικρό του μέγεθος, αξίζει την τιμή του εισιτηρίου. Δεν θα δείτε μόνο μια εκ περιτροπής συλλογή ιστορικών αντικειμένων, όπως πανοπλίες σαμουράι, αλλά μπορείτε επίσης να βρείτε και ντόπιους καλλιτέχνες να πωλούν τα έργα τους, τους οποίους μπορείτε να τους παρακολουθήσετε να δημιουργούν.

Όταν είναι ώρα να αναζωογονηθείτε, το Kakunodate είναι γεμάτο εστιατόρια που σερβίρουν τοπικά παρασκευασμένα νουντλς udon Inaniwa σε ζεστό ή κρύο ζωμό. Την κρύα, βροχερή μέρα που επισκέφτηκα, επέλεξα το πρώτο, ακολουθώντας τη μύτη μου σε ένα μικρό μαγαζί κρυμμένο ανάμεσα στα σπίτια των σαμουράι. Ένα αχνιστό μπολ σούπα που σερβιρίστηκε με ένα ζεστό τσάι κριθαριού ξεπάγωσε γρήγορα τα παγωμένα μου δάχτυλα.

Μία σημείωση: Τα εστιατόρια στο Kakunodate τείνουν να ανοίγουν αργά και να κλείνουν νωρίς. Πολύ λίγα μέρη ήταν ανοιχτά μετά τις 5 μ.μ., οπότε μην καθυστερείτε πολύ να βρείτε φαγητό. 

 

Χαμόγελο: Μια διαφορετική εμπειρία τρένου

Σε σύγκριση με το κομψό τρένο-βολίδα που σας μεταφέρει στην Kakunodate από το Τόκιο, το Smile Train είναι ένα εισιτήριο από μια άλλη εποχή. Είναι κοντό και μικρό, μόλις ένα ή δύο βαγόνια ανάλογα με την ημέρα, και ενώ τα περισσότερα τρένα της Ιαπωνίας κινούνται ηλεκτρικά, το Smile Train έχει έναν χαρακτηριστικό θόρυβο πετρελαιοκινητήρα.

Τα βαγόνια του τρένου είναι ακόμα πιο γοητευτικά στο εσωτερικό τους. Ήμουν τυχερός που πήρα το αυτοκίνητο Akita, τιμώντας το ομώνυμο σκυλί της επαρχίας. Αντί για τοίχους καλυμμένους με διαφημίσεις για καλλυντικά και βιντεοπαιχνίδια, όπως στο συνηθισμένο μετρό του Τόκιο, αυτό το βαγόνι είναι διακοσμημένο με εικόνες αξιολάτρευτων, χνουδωτών σκύλων που παίζουν και, ναι, χαμογελούν στην κάμερα. 

 

The yellow Smile Train at a depot.
Pictures of Akita dogs line the interior of the Smile Train.

Το κίτρινο Smile Train σε ένα αμαξοστάσιο, αριστερά, στην Νομαρχία Ακίτα, και το ιδιόρρυθμο εσωτερικό, διακοσμημένο με φωτογραφίες από Ακίτα, τη μεγάλη ιαπωνική ράτσα σκύλων που κατάγεται από τα βουνά της βόρειας Ιαπωνίας. (Πηγή φωτογραφίας: Tim Stevens)

 

Θα χρειαστείτε ένα χάρτινο εισιτήριο για να επιβιβαστείτε, και μόλις επιβιβαστείτε, είναι ελεύθερη επιλογή θέσεων. Καθίστε όπου κι αν θέλετε, αλλά θα συνιστούσα να βρείτε μια θέση στα αριστερά, αν μπορείτε. Εκεί, θα έχετε μια ωραία θέα του όρους. Το όρος Μοριγιόσι μακριά στο βάθος, και τα ποτάμια που πηγάζουν από αυτό, νερά μπλε από τα ορυκτά που κατεβαίνουν από ψηλότερο έδαφος.

Το τρένο περνάει μεγάλο μέρος του χρόνου του διασχίζοντας βοσκοτόπια, κυρίως ορυζώνες που καλλιεργούν Akitakomachi, ένα ρύζι υψηλής ποιότητας, μικρόκοκκο. Όταν ταξίδεψα φέτος, μεγάλο μέρος αυτής της γης εξακολουθούσε να δείχνει σημάδια των καταστροφικών πλημμυρών που υπέστη τον προηγούμενο χρόνο. Πολλά αγροκτήματα ξαναχτίζονταν, αλλά αν ταξιδέψετε σε πιο εύφορους μήνες, θα δείτε σχέδια και εικόνες σπαρμένα στα χωράφια, από παιχνιδιάρικα κουτάβια μέχρι μηνύματα καλωσορίσματος.

Αλλά τα πιο γραφικά σημεία του Smile Train είναι όταν αρχίζει να αντιμετωπίζει το έδαφος κατά μήκος της διαδρομής του. Αν ταξιδέψετε σε κάποιο λοφώδες μέρος με το συνηθισμένο Ιαπωνικό Shinkansen, θα περάσετε περισσότερο χρόνο κοιτάζοντας το εσωτερικό μιας σήραγγας παρά οτιδήποτε άλλο. Όταν ταξιδεύετε με περισσότερα από 200 μίλια την ώρα, το να ανεβαίνετε ένα ορεινό πέρασμα δεν είναι πραγματικά στα σχέδια.

Ενώ το μικρό Smile Train έχει ένα μακρύ τμήμα σήραγγας, τον περισσότερο καιρό ροβολαέι προς τα πάνω και πάνω από εμπόδια, επιβραδύνοντας πάνω από τις γέφυρες για να σας δώσει μια καλύτερη θέα στους ορμητικούς καταρράκτες και στα σχιστοπλακώδη γαλάζια νερά που βρίσκονται κάτω. 

 

Cute 3-D images of animals, trains and other figures lign a fence with signs in Japanese and English thanking people for riding the Smile Train.

Οι Kawaii, οι αγαπημένες ιαπωνικές φιγούρες anime, παρατάσσονται σε έναν φράχτη κατά μήκος της σιδηροδρομικής γραμμής υποδεχόμενες τους επισκέπτες. (Πηγή φωτογραφίας: Tim Stevens)

Το μονοπάτι διασχίζει επίσης πυκνά δάση, δέντρα τόσο κοντά που μπορείτε κυριολεκτικά να απλώσετε το χέρι και να τα αγγίξετε. Αυτή είναι η πηγή μερικής από την καλύτερη ξυλεία της Ιαπωνίας. Αν είστε λάτρης του δασώδους εδάφους, όπως κι εγώ, είναι ένα από τα πιο γοητευτικά σημεία της διαδρομής. Το Smile Train ταξιδεύει τόσο αργά κάποιες φορές που σχεδόν νιώθετε σαν να κάνετε περισσότερο πεζοπορία παρά να χρησιμοποιείτε τις δημόσιες συγκοινωνίες. Αλεπούδες, φασιανοί, ακόμα και αρκούδες μπορούν να εντοπιστούν από την άνεση της θέσης σας, αν έχετε κοφτερό μάτι.

 

Χιροσάκι: Παράδεισος μηλόπιτας

Το Smile Train τερματίζει στο Takanosu, μια μικρή πόλη χωρίς πολλούς λόγους για εξερεύνηση. Αλλά αν επιβιβαστείτε σε μια άλλη, πιο παραδοσιακή σιδηροδρομική γραμμή, θα βρεθείτε γρήγορα στο Χιροσάκι, την καρδιά της παραγωγής μήλων της Ιαπωνίας.

Αν υπάρχει κάτι που αγαπώ περισσότερο από τα ταξίδια, είναι η μηλόπιτα. Ενώ ήταν το Smile Train και η εποχή της sakura που με έφεραν βόρεια, η υπόσχεση όλων των μηλόπιτων που μπορούσα να φάω ήταν εξίσου ισχυρή έλξη. Είναι τόσο μεγάλο το ενδιαφέρον που το Γραφείο Τουρισμού και Συνεδρίων Hirosaki δημοσιεύει έναν χάρτη που απαριθμεί πάνω από 40 εστιατόρια και αρτοποιεία, το καθένα με μια μοναδική εκδοχή της λιχουδιάς. 

 

Ένα από τα πολλά (ίσως πάρα πολλά) κομμάτια μήλου που καταναλώθηκαν κατά τη διάρκεια επίσκεψης στην Hirosaki, σε μια σύντομη διαδρομή με τρένο από τον τερματικό σταθμό του Smile Train και ένα κέντρο παραγωγής μήλων. (Πηγή φωτογραφίας: Tim Stevens)

Ήμουν εκεί μόνο για περίπου 24 ώρες, αλλά αυτό δεν με σταμάτησε από το να δοκιμάσω πίτες από πέντε διαφορετικούς πωλητές στην πόλη, οι περισσότερες από τις οποίες μου κόστισαν μόνο λίγα δολάρια ανά φέτα. Ομοίως, δεν μπορούσα να αντισταθώ στην αγορά από τα πανταχού παρόντα αυτόματα μηχανήματα πώλησης, πολλά από τα οποία σε αυτήν την περιοχή είναι εφοδιασμένα με τοπικό μηλίτη.

Το κύριο αξιοθέατο εδώ, ωστόσο, είναι το Κάστρο Hirosaki, ένα φρούριο που χρονολογείται από το 1611. Έχει καταστραφεί και ανοικοδομηθεί πολλές φορές από τότε, αλλά οι χώροι γύρω από το κάστρο είναι το πραγματικό σημείο ενδιαφέροντος. Εάν το χρονομετρήσετε σωστά, θα γίνετε μάρτυρας μιας από τις πιο εντυπωσιακές θεάσεις σάκουρα της Ιαπωνίας, με δέντρα εκπληκτικών χρωμάτων καλυμμένα με άνθη καθαρού λευκού, εντυπωσιακού κίτρινου και, φυσικά, το χαρακτηριστικό ροζ της εποχής.

 

Κερασιές με άνθη που κυμαίνονται από λευκό έως κίτρινο και ροζ διακοσμούν τους χώρους του κάστρου Hirosaki. (Πηγή φωτογραφίας: Tim Stevens)

Κατά τη διάρκεια της ημέρας, μπορείτε να κάνετε μια βαρκάδα γύρω από την τάφρο. Τη νύχτα, οι περισσότεροι χώροι και τα δέντρα είναι καλά φωτισμένα μέχρι τις 10 μ.μ. Κατά τη διάρκεια της εποχής sakura, εκατοντάδες τοπικοί πωλητές έστησαν πάγκους που πουλούσαν τα πάντα, από ψητό καλαμπόκι και χταπόδι μέχρι τσούρος. Αλλά θα σας συνιστούσα να μείνετε στην μηλόπιτα και τον μηλίτη, αν θέλετε να δοκιμάσετε καλύτερα την τοπική γεύση.

Ω, και η αγαπημένη μου πίτα; Ήταν στην πραγματικότητα από το Brick A-Factory, ακριβώς εκεί στον σιδηροδρομικό σταθμό Hirosaki. Ήταν λίγο περισσότερο από ένα ποσέ, μισό μήλο, βουτηγμένο σε σιρόπι, τοποθετημένο πάνω σε ένα κομμάτι σφολιάτας. Η μυρωδιά ήταν τόσο ακαταμάχητη που έπρεπε να σταματήσω, παρόλο που έπρεπε να προλάβω ένα ακόμα τρένο. 

 

Περίοδοι επίσκεψης

Η εποχή των κερασιών στα τέλη Απριλίου είναι η καλύτερη περίοδος για να επισκεφθείτε αυτή την περιοχή της χώρας, αλλά είναι και η πιο περίπλοκη. Παρά όλες τις επιστημονικές προσπάθειες για την πρόβλεψη των περιόδων ανθοφορίας, η κλιματική αλλαγή δυσκολεύει τα πράγματα. Αν το χάσετε για μια εβδομάδα, αντί για σύννεφα από ροζ λουλούδια στα δέντρα, θα βρείτε χωράφια με καφέ πέταλα στο έδαφος.

Αυτό περιπλέκεται διπλά από τα τρένα που εξαντλούνται νωρίς και την περιορισμένη επιλογή ξενοδοχείων. Στο ταξίδι μου, παρόλο που στόχευα στην απόλυτη κορύφωση σύμφωνα με την πρόβλεψη, έφτασα λίγες μέρες αργότερα για την καλύτερη παράσταση. Ωστόσο, υπήρχαν πολλά όμορφα άνθη για να απολαύσετε χάρη στην ποικιλία των δέντρων του Hirosaki που ανθίζουν σε διαφορετικές εποχές.

Αν πρόκειται να προγραμματίσετε την εποχή των σακούρα, θα σας πρότεινα να προτιμήσετε το νωρίτερο παρά το αργότερο, καθώς αυτό θα σήμαινε ότι θα μπορούσατε ακόμη να δείτε ανθούς στα νότια. Αλλά και το τέλος του φθινοπώρου είναι επίσης μια εξαιρετική εποχή για να το επισκεφθείτε. Αυτό θα πρόσφερε εντυπωσιακό φύλλωμα στο Smile Train, ενώ το Φεστιβάλ Συγκομιδής Μήλων Χιροσάκι θα σήμαινε ακόμη περισσότερες τοπικές απολαύσεις για να απολαύσετε. 

 

Επαγγελματικές συμβουλές

Ξεκινώντας από το Τόκιο, για να πάτε βόρεια και πίσω νότια, πιθανότατα θα θελήσετε να πάρετε το Shinkansen που λειτουργεί η JR, ο Όμιλος Σιδηροδρόμων της Ιαπωνίας. Η εταιρεία πωλεί διάφορα ολοκληρωμένα πάσα για διάφορες χρονικές διάρκειες που σας επιτρέπουν να ταξιδέψετε με όσα τρένα θέλετε. Το πάσο JR East αξίζει το κόστος.

Παρόλα αυτά, το Smile Train λειτουργεί από την εταιρεία Akita Nairiku Jukan Tetsudo Railway, οπότε θα χρειαστείτε ξεχωριστά εισιτήρια. Με μόλις 1.700 γεν, ή λιγότερα από 11 δολάρια μονής διαδρομής, δεν θα σας ρημάξει οικονομικά.

Σημειώστε ότι μια επίσκεψη στην Περιφέρεια Ακίτα σημαίνει ότι θα βγείτε στην ύπαιθρο, μια περιοχή όπου σπάνια θα δείτε Δυτικούς τουρίστες. Λίγοι ντόπιοι μιλούν κάτι παραπάνω από ελάχιστα Αγγλικά, αλλά είναι απίστευτα φιλικοί και φιλόξενοι με τους επισκέπτες. Βεβαιωθείτε ότι έχετε εγκαταστήσει κάτι όπως το Google Translate στο smartphone σας για να σας βοηθήσει να διαβάζετε πινακίδες, αλλά χάρη στα μενού που είναι γεμάτα εικόνες, η παραγγελία φαγητού είναι συνήθως τόσο εύκολη όσο το να δείχνετε αυτό που θέλετε και να λέτε, "Oh-nay-gai-shi-maas."

Αυτή είναι η λέξη για το "παρακαλώ" στα Ιαπωνικά, η οποία, όπως και στις Η.Π.Α., ανοίγει πολλές πόρτες.

Εν μέσω ενός αβέβαιου κόσμου, οι ταξιδιώτες αλλάζουν τα σχέδια αλλά όχι την πρόθεσή τους

Η ταξιδιωτική έκθεση του Mastercard Economics Institute δείχνει πώς οι συναλλαγματικές ισοτιμίες, η Τεχνητή Νοημοσύνη (AI) και η γεωπολιτική αναδιαμορφώνουν το πού πηγαίνουν οι άνθρωποι χωρίς να επιβραδύνουν τη ζήτηση για ταξίδια.