Skip to main content

Καινοτομία

20 Μαρτίου 2026

 

Από έναν υπολογιστή σε ένα ανθρώπινο εγκεφαλικό κύτταρο: Τι τρέχει το Doom;

Μια ματιά στο γιατί το Doom τρέχει σχεδόν σε οτιδήποτε — και τι αποκαλύπτει αυτό για την πληροφορική, τη δημιουργικότητα και την Τεχνητή Νοημοσύνη.

Λογότυπο Google

Enrique Segura

Senior Specialist,

Digital Marketing,

Mastercard

Σχετικά με την Τεχνολογία

Το 'In Tech' είναι το τακτικό μας αφιέρωμα που αναδεικνύει τι συζητούν οι άνθρωποι στον κόσμο της τεχνολογίας — τα πάντα, από κρυπτονομίσματα και NFTs μέχρι έξυπνες πόλεις και κυβερνοασφάλεια. 

 

Έχει γίνει δημοφιλής διαδικτυακή κουλτούρα ότι αν μια συσκευή έχει έστω και την ελάχιστη υπολογιστική ισχύ, κάποιος τελικά θα προσπαθήσει να τρέξει πάνω της το κλασικό βιντεοπαιχνίδι Doom. Από επιστημονικούς υπολογιστές έως ανθρώπινα εγκεφαλικά κύτταρα, αυτό το κλασικό συνεχίζει να εμφανίζεται στα πιο απροσδόκητα μέρη – πιο πρόσφατα σε ένα πείραμα που εξερευνά νέες μορφές υπολογιστών και τεχνητής νοημοσύνης. 

Το Doom δεν είναι το μόνο στην επιστημονική του «παράπλευρη δουλειά»: Ερευνητές έχουν χρησιμοποιήσει το Minecraft για να δημιουργήσουν και να δοκιμάσουν μοντέλα AI, και το World of Warcraft έχει χρησιμεύσει ως εργαστήριο για τη μελέτη του τρόπου εξάπλωσης των ασθενειών, όπως αναφέρει το Nature. Τι είναι όμως αυτό που κάνει το Doom τόσο εύκολο να λειτουργεί σε αντισυμβατικές πλατφόρμες, και γιατί παραμένει εντυπωσιακό σχεδόν τρεις δεκαετίες μετά την κυκλοφορία του; 

Κυκλοφόρησε το 1993, ο τεχνικός σχεδιασμός του Doom του επιτρέπει να επιβιώνει και να ευδοκιμεί μέχρι σήμερα. Το να τρέχεις το Doom είναι εντυπωσιακό όχι επειδή το παιχνίδι είναι οπτικά απαιτητικό, αλλά επειδή συνεχίζει να λειτουργεί σε υλικό που δεν προοριζόταν ποτέ για gaming.  

Ένας από τους βασικούς λόγους είναι ότι το Doom βασίζεται σε μια ευέλικτη μηχανή παιχνιδιών. Σε αντίθεση με το PlayStation ή το Nintendo Switch, με παιχνίδια αποκλειστικά για τις πλατφόρμες τους, το Doom δεν απαίτησε ποτέ μια συγκεκριμένη CPU και μπορεί να προσαρμοστεί σε διαφορετικές αρχιτεκτονικές με σχετικά μέτρια προσπάθεια. Με την πάροδο του χρόνου, η μηχανή κυκλοφόρησε ως open source, επιτρέποντας στους προγραμματιστές να τη μελετούν, να την τροποποιούν και να τη μεταφέρουν ελεύθερα. Ως αποτέλεσμα, το Doom συχνά περιγράφεται ως μία από τις πιο προηγμένες και φορητές μηχανές παιχνιδιών ανοιχτού κώδικα που δημιουργήθηκαν ποτέ, ειδικά αν λάβουμε υπόψη ότι είναι λίγο παραπάνω από τριάντα ετών.  

 

Αριθμομηχανές, ψυγεία και τεστ εγκυμοσύνης

Ορισμένες από τις πιο γνωστές μεταφορές του Doom περιλαμβάνουν καθημερινές συσκευές με εξαιρετικά περιορισμένο υλικό. Οι γραφικές αριθμομηχανές αποτελούν ένα δημοφιλές παράδειγμα. Οι προγραμματιστές κατάφεραν να απλοποιήσουν το παιχνίδι και να το βελτιστοποιήσουν αρκετά ώστε να λειτουργεί με ελάχιστη μνήμη και επεξεργαστική ισχύ. Παρά αυτούς τους περιορισμούς, το παιχνίδι είναι ακόμα αναγνωρίσιμο και παιχνιδιάρικο.

Ακόμα πιο εντυπωσιακές είναι οι αντισυμβατικές μεταφορές, όπως το Doom να εκτελείται σε ψηφιακό τεστ εγκυμοσύνης. Ενώ σαφώς μη πρακτικό, αυτό το έργο έδειξε ότι οι μικροσκοπικές υπολογιστικές δυνατότητες της συσκευής και η μειωμένη οθόνη μπορούσαν ακόμα να υποστηρίξουν μια απλοποιημένη έκδοση του παιχνιδιού. Αυτά τα πειράματα δεν αφορούν τόσο τη χρησιμότητα όσο τη δημιουργικότητα, την περιέργεια και την τεχνική δεξιοτεχνία, αποδεικνύοντας ότι το Doom μπορεί να τρέξει σε μέρη όπου κανείς δεν το περιμένει.

 

Λειτουργία του Doom σε ανθρώπινα εγκεφαλικά κύτταρα

Ίσως το πιο εξαιρετικό και τελευταίο παράδειγμα να υπερβαίνει το παραδοσιακό υλικό. Ερευνητές συνέδεσαν επιτυχώς καλλιεργημένα ανθρώπινα εγκεφαλικά κύτταρα με ένα σύστημα υπολογιστή που έμαθε να παίζει Doom, σύμφωνα με το Popular Science. Σε αυτή τη συγκεκριμένη περίπτωση, οι νευρώνες δεν «έπαιξαν» το παιχνίδι όπως θα έκανε ένας άνθρωπος, αλλά μπόρεσαν να επεξεργαστούν ανατροφοδότηση και να βελτιώσουν την απόδοση με την πάροδο του χρόνου. 

Αυτό το πείραμα δεν αφορούσε τα παιχνίδια, αλλά την εξερεύνηση νέων μορφών υπολογιστικής και τεχνητής νοημοσύνης. Η χρήση του Doom σε αυτό το περιβάλλον είναι λογική, καθώς το παιχνίδι παρέχει ανατροφοδότηση σε πραγματικό χρόνο, σαφείς στόχους και έναν σαφή ελεγχόμενο εικονικό κόσμο. 

«Αυτό ήταν ένα σημαντικό ορόσημο, γιατί επέδειξε προσαρμοστική, σε πραγματικό χρόνο, στοχοκατευθυνόμενη μάθηση», λέει ο Brett Kagan, Επιστημονικός Διευθυντής και Διευθυντής Επιχειρήσεων της Cortical Labs, σε μια ανακοίνωση μέσω βίντεο.

Για άλλη μια φορά αποδεικνύεται ότι το Doom είναι χρήσιμο πέρα από τον αρχικό του σκοπό. 

Σήμερα, το Doom έχει γίνει πολύ περισσότερο από ένα απλό κλασικό βιντεοπαιχνίδι. It has Become ένα πολιτιστικό και τεχνικό ορόσημο κατά κάποιον τρόπο. Το «Ναι, αλλά μπορεί να τρέξει το Doom» είναι μια κοινή φράση σε υποφόρουμ του διαδικτύου που σχετίζονται με το gaming, αντανακλώντας τη σημασία του παιχνιδιού ως ένας παιχνιδιάρικος τρόπος για να ελέγξετε τα όρια του υλικού, του λογισμικού, ακόμα και της βιολογίας. 

Κάθε νέα πλατφόρμα που εκτελεί το Doom αποτελεί υπενθύμιση ότι ο καλός σχεδιασμός, η διαφάνεια και κυρίως η ανθρώπινη δημιουργικότητα μπορούν να προσφέρουν στην τεχνολογία μια απροσδόκητα μεγάλη διάρκεια ζωής. 

Και αν το παρελθόν μάς έχει διδάξει κάτι, είναι ότι το Doom απέχει πολύ από το να έχει τελειώσει. 

Διαβάστε περισσότερα

Ανακαλύψτε γιατί ένα βιντεοπαιχνίδι δεκαετιών εμφανίζεται συνεχώς σε επιστημονικές έρευνες, τροφοδοτώντας πειράματα στην AI, τη βιοϋπολογιστική και το αντισυμβατικό υλικό.
A traveler wearing sunglasses and a backpack smiles at his phone in a city.