9 Ιουλίου 2024
Η Κάθι Κόνορς γνωρίζει καλά την προσωπική απώλεια που σχετίζεται με το να μένεις άστεγη. Ως εκτελεστική διευθύντρια του Gateway180, του μεγαλύτερου καταφυγίου έκτακτης ανάγκης στο Σεντ Λούις, έχει γνωρίσει ανθρώπους που έχουν απολυθεί, έχουν υποστεί εξουθενωτικά τραύματα, έχουν πέσει θύματα φυσικών καταστροφών ή έχουν δει αγαπημένα τους πρόσωπα να πεθαίνουν.
«Μέχρι να έρθουν σε εμάς, οι άνθρωποι έχουν βιώσει μια συντριπτική καταστροφή», λέει ο Κόνορς. «Η έλλειψη στέγης είναι από μόνη της τραύμα.» Αλλά είναι επίσης απίστευτα ευάλωτα — σε ασθένειες, σε βίαια εγκλήματα.
Η δουλειά του Κόνορς είναι να βρίσκει κρεβάτια για όσους τα χρειάζονται περισσότερο. Προς μεγάλη απογοήτευση της ίδιας και των συναδέλφων της, αυτός ο στόχος γίνεται ολοένα και πιο ανέφικτος.
Το 2023, 1.252 άτομα στην πόλη του Σεντ Λούις δεν είχαν πρόσβαση σε σταθερή, μακροχρόνια στέγαση. Περίπου 100 κοιμόντουσαν στους δρόμους και περίπου 200 ακόμη ζούσαν σε καναπέδες ή καταλήψεις σε εγκαταλελειμμένα κτίρια. Πολλοί έχουν χρόνια προβλήματα σωματικής ή ψυχικής υγείας, και όσοι έχουν λάβει βοήθεια καταλήγουν ξανά στους δρόμους λόγω του αυξανόμενου κόστους στέγασης, φροντίδας παιδιών και μεταφοράς.
Το Συνεχές Σύστημα Φροντίδας της Πόλης του Σεντ Λούις είναι ένα σύστημα με περισσότερους από 100 δημόσιους και ιδιωτικούς οργανισμούς, όπως το Gateway180, που συντονίζει υπηρεσίες για τους άστεγους. Δυστυχώς, οι άνθρωποι που χρειάζονται στέγαση υπερβαίνουν αριθμητικά τις διαθέσιμες κλίνες του CoC. Περίπου 10 νοικοκυριά το μήνα παραπέμπονται σε πρόγραμμα στέγασης, ενώ οποιαδήποτε στιγμή άλλες 1.000 οικογένειες βρίσκονται στη λίστα αναμονής. Έτσι, το Κώδικα Συμπεριφοράς χρησιμοποιεί πληροφορίες που συλλέγονται από έρευνες για να εντοπίσει και να ιεραρχήσει όσους διατρέχουν τον μεγαλύτερο κίνδυνο.
«Τα δεδομένα μπορούν να μας βοηθήσουν να κάνουμε ό,τι καλύτερο για την κοινότητα», λέει η Kaitlyn Poepsel, διευθύντρια ανάλυσης και αναφοράς δεδομένων στο Ινστιτούτο Κοινοτικών Συμμαχιών (ICA), έναν μη κερδοσκοπικό οργανισμό που διατηρεί το σύστημα πληροφοριών διαχείρισης αστέγων για την πόλη του Σεντ Λούις.
Αλλά η καταγραφή των σωστών δεδομένων μπορεί να είναι δύσκολη. Τη δεκαετία του 2010, για παράδειγμα, το Σεντ Λούις, όπως εκατοντάδες πόλεις και κομητείες στις ΗΠΑ, υιοθέτησε το Εργαλείο Υποβοήθησης Λήψης Αποφάσεων Δείκτη Ευπάθειας–Προτεραιότητας Υπηρεσιών, ένα ερωτηματολόγιο σχετικά με το ιστορικό στέγασης, την υγεία και την ασφάλεια του πελάτη, για να βοηθήσει στη μέτρηση των αναγκών και στην κατανομή της στέγασης.
Μέχρι το τέλος της δεκαετίας, το εργαλείο είχε δεχτεί κριτική για αναξιόπιστο και φυλετικά προκατειλημμένο χαρακτήρα. Οι λευκοί, και ιδιαίτερα οι λευκές γυναίκες, έτειναν να συγκεντρώνουν τις υψηλότερες βαθμολογίες — παρόλο που οι μαύροι είναι πιο πιθανό να βιώσουν έλλειψη στέγης. Το 2022, το ICA ανακάλυψε ότι οι βετεράνοι στην πόλη του Σεντ Λούις σημείωσαν επίσης χαμηλότερες βαθμολογίες κατά μέσο όρο από τους μη βετεράνους, παρόλο που οι βετεράνοι σε εθνικό επίπεδο επηρεάζονται δυσανάλογα από την έλλειψη στέγης.
Έτσι, την επόμενη χρονιά, το CoC σταμάτησε να χρησιμοποιεί τον Δείκτη Ευπάθειας και επικεντρώθηκε αντ' αυτού σε μια εγχώρια έρευνα που ονομάζεται αξιολόγηση Κινδύνου/Ιατρικής Ευθραυστότητας (R/MF), για να διαπιστώσει εάν παρέκαμψε αυτές τις προκαταλήψεις ή εισήγαγε κάποια δική της.
«Η έλλειψη στέγης επηρεάζει δυσανάλογα τα έγχρωμα άτομα», λέει ο Isaac Fox-Poulsen, αναλυτής δεδομένων στο ICA. «Η κοινωνία περιθωριοποιεί ορισμένες κοινότητες και έπρεπε να βεβαιωθούμε ότι δεν επιδεινώνουμε αυτό το πρόβλημα».
Την ίδια περίπου εποχή, οι επιστήμονες δεδομένων της Mastercard βοηθούσαν ήδη τις υπηρεσίες επιβολής του νόμου και τις υπηρεσίες κοινωνικών υπηρεσιών στο Σεντ Λούις να δοκιμάσουν την αποτελεσματικότητα της νέας Μονάδας Αντιμετώπισης Κρίσεων της πόλης, η οποία αποστέλλει επαγγελματίες ψυχικής υγείας σε ορισμένες κλήσεις στο 911 για την αποκλιμάκωση καταστάσεων, τον εντοπισμό υπηρεσιών και την παρακολούθηση της φροντίδας ή την παροχή συμπονετικής ακρόασης σε άτομα που αντιμετωπίζουν προβλήματα.
Όταν η εταιρεία έμαθε ότι η κοινότητα ήθελε να αξιοποιήσει τα δεδομένα για να βελτιώσει και τις υπηρεσίες της πόλης για τους άστεγους, προσέφερε την εμπειρογνωμοσύνη και τους πόρους της αφιλοκερδώς. «Αξιοποιώντας την τεχνογνωσία και την τεχνολογία μας, βοηθάμε τον κοινωνικό τομέα να συνειδητοποιήσει τη δύναμη των δεδομένων που συλλέγονται για να ρίξουν φως στις ανισότητες και να επιταχύνουν την ένταξη», λέει ο Eric Schneider, εκτελεστικός αντιπρόεδρος της Mastercard Services, ο οποίος επιβλέπει αυτές τις πρωτοβουλίες «δεδομένων για το καλό». «Τελικά, αυτό δημιουργεί μια ισχυρότερη κοινότητα και μια πιο εύρωστη οικονομία για όλους».
Η ICA συνεργάστηκε με χαρά με την Mastercard. «Δεδομένης της καθημερινής εργασίας, δεν έχουμε πάντα χρόνο για μακροπρόθεσμες σπουδές», λέει ο Poepsel. «Για τους παρόχους υπηρεσιών, υπάρχει πάντα κάποιος στην πόρτα τους που χρειάζεται στέγαση αυτή τη στιγμή.»
Αυτό που ανακάλυψαν η ICA και η Mastercard αναλύοντας τις ανώνυμες απαντήσεις 4.900 πελατών ήταν διαφωτιστικό: Αν και η νέα έρευνα αποφεύγει τις προκαταλήψεις του παρελθόντος κατά των ανδρών και των βετεράνων, οι μαύροι εξακολουθούν να υποεκπροσωπούνται μεταξύ των ατόμων με τις υψηλότερες βαθμολογίες. Ενώ περισσότερα από τα δύο τρίτα των πελατών στη μελέτη ήταν μαύροι, αποτελούσαν μόνο το 56% της ομάδας με την υψηλότερη βαθμολογία.
Η ανάλυση διαπίστωσε ότι η ανισότητα οφείλεται σε μεγάλο βαθμό σε ερωτήματα σχετικά με τις συνθήκες υγείας. Δεδομένης της κληρονομιάς της εκμεταλλευτικής ιατρικής έρευνας και των συνεχιζόμενων φυλετικών ανισοτήτων στην ποιότητα της υγειονομικής περίθαλψης, μόνο το 59% των Αφροαμερικανών εμπιστεύονται τους γιατρούς, σε σύγκριση με το 78% των λευκών Αμερικανών. Ως αποτέλεσμα, οι μαύροι ερωτηθέντες γενικά βαθμολογούνται χαμηλότερα σε τμήματα του R/MF που περιγράφουν τα προβλήματα υγείας γύρω από τις αλληλεπιδράσεις τους με το ιατρικό σύστημα, όπως μια σειρά ερωτήσεων σχετικά με τις διαγνώσεις και τις συνταγές του αιτούντος.
Οι ερευνητές ανακάλυψαν επίσης ότι η έρευνα ευνοεί τους ηλικιωμένους ερωτηθέντες εις βάρος των παιδιών. Μια ερώτηση που απονέμει ένα μπόνους πέντε μονάδων στους ερωτηθέντες ηλικίας 65 ετών και άνω, σχεδιασμένη να εντοπίζει πελάτες με τον υψηλότερο κίνδυνο COVID, φαίνεται να τους παρέχει ένα δυσανάλογο πλεονέκτημα.
Με νέες πληροφορίες στη διάθεσή της, η Επιτροπή Ελέγχου του Σεντ Λούις έχει συγκροτήσει μια ομάδα για να αναθεωρήσει την αξιολόγησή της. Συζητούν την επαναπροσδιορισμό του τμήματος υγείας στα συμπτώματα και όχι στις ιατρικές υπηρεσίες. Εξετάζουν επίσης τον τρόπο με τον οποίο αποδίδουν βαθμούς στους ηλικιωμένους, ενώ παράλληλα συνεχίζουν να παρακολουθούν τις μεταβαλλόμενες δημογραφικές ομάδες των αστέγων — οι ειδικοί λένε ότι η έλλειψη στέγης μεταξύ των ηλικιωμένων βρίσκεται σε άνοδο.
«Εξυπηρετούμε τόσα πολλά άτομα που έχουν πληγεί άδικα συστήματα», λέει ο Κόνορς. «Πρέπει να κάνουμε το Κώδικα Δεοντολογίας ένα σύστημα στο οποίο μπορούν να εμπιστευτούν και όλα ξεκινούν με την αξιολόγηση.» Αυτό το έργο είναι κρίσιμο για την παροχή δίκαιης πρόσβασης στους ανθρώπους που την έχουν περισσότερο ανάγκη.