Οι αεροπορικές εταιρείες μπορεί να θεωρούν το «δωρεάν» ως ανταγωνιστικό πλεονέκτημα, πρέπει όμως να είναι σαφές τι προσφέρεται καθαρά δωρεάν και ποιες προσφορές τύπου «freemium» θα τους δώσουν το πολυπόθητο πλεονέκτημα. Η χρήση επιχειρηματικού πειραματισμού μπορεί να υποστηρίξει τις προσπάθειες των αεροπορικών εταιρειών, επιτρέποντάς τους να δοκιμάζουν σε μικρές κλίμακες και να βλέπουν πώς αποδίδει η προσφορά. Αν το αποτέλεσμα είναι θετικό, τότε είναι λογικό να προχωρήσετε σε κλιμάκωση. Αν το αποτέλεσμα είναι αρνητικό, τότε είναι προτιμότερο να επανέλθετε στην αρχική προσφορά.
Ας πάρουμε το Wi-Fi ως άλλο παράδειγμα. Οι αεροπορικές εταιρείες ενδέχεται να παρέχουν δωρεάν Wi-Fi αποκλειซτικά για αποστολή μηνυμάτων ή να το περιορίζουν για μέρος της πτήσης ή για συγκεκριμένη χρήση δεδομένων. Για παράδειγμα, μια αεροπορική εταιρεία με έδρα την Ταϊβάν παρέχει 30 λεπτά δωρεάν Wi-Fi σε όλες τις κατηγορίες θέσεων. Ωστόσο, η Singapore Airlines παρέχει δωρεάν Wi-Fi για τις θέσεις Suites, First Class και Business Class (καθώς και για τα μέλη PPS Club, τους κατόχους πρόσθετων καρτών και τα μέλη KrisFlyer).
Μόλις η αεροπορική εταιρεία αποκτήσει πελάτες που χρησιμοποιούν το Wi-Fi της, ο πελάτης θα εξακολουθεί να αισθάνεται περιορισμένος σε σύγκριση με τον τρόπο που χρησιμοποιεί συνήθως το smartphone του, δημιουργώντας μια ευκαιρία για upselling σε άλλα πακέτα Wi-Fi, όπως απεριόριστη πρόσβαση σε δεδομένα (πέρα από μηνύματα ή πλήρη διάρκεια πτήσης). Ποιο είναι πιο κερδοφόρο βραχυπρόθεσμα; Και ποιο είναι πιο κερδοφόρο μακροπρόθεσμα; Η πελατοκεντρική προσέγγιση αποτελεί μέρος της εξίσωσης, αλλά οι αεροπορικές εταιρείες επιδιώκουν επίσης να τονώσουν τη χρήση άλλων πακέτων, αποσκοπώντας σε μεγαλύτερη κερδοφορία γύρω από αυτόν τον επιβάτη.
