Skip to main content

ประชาชนของเรา

1 กุมภาพันธ์ 2567

 

จากไม้ถูพื้นสู่เมกะไบต์

Dakota Dunsford

Enterprise Operations Engineer, Mastercard Technology

เช่นเดียวกับนักเรียนมัธยมปลายหลายคน ฉันขาดความมั่นใจและคำแนะนำที่เหมาะสมที่จะทำให้ฉันแน่ใจว่าอาชีพในอนาคตจะเป็นอย่างไร กลุ่มเพื่อนของฉันมีขนาดเล็ก การเข้าเรียนของฉันไม่สม่ำเสมอ และฉันก็ไม่ใช่เด็กเรียนเก่ง ทำให้ได้เกรดที่ไม่ค่อยดีนัก และทำให้ฉันกังวลเกี่ยวกับอนาคตของตัวเองอยู่ตลอดเวลา ฉันคิดอยู่คำเดียวว่า ถ้าชีวิตในโรงเรียนมัธยมยากขนาดนี้ ฉันจะรับมือกับงานจริงได้ยังไงกัน? 

หลังจากเรียนจบ งานแรกของฉันคืองานซ่อมบำรุงที่บริษัท Mastercard ณ ศูนย์ปฏิบัติการของบริษัทในเมืองโอฟอลลอน รัฐมิสซูรี ฉันทำงานช่วงเย็น งานจึงไม่วุ่นวายและเปิดโอกาสให้ฉันได้คิดไตร่ตรอง ฉันชอบไปถึงที่ทำงานแต่เช้า แล้วไปนั่งอ่าน "Game of Thrones" ริมทะเลสาบข้างๆ ออฟฟิศก่อนเริ่มงาน ในระหว่างวันทำงาน บางครั้งฉันก็จะฟังพอดแคสต์ที่ฉันชอบ ซึ่งเป็นเหมือนการผ่อนคลายที่ดีเสมอ การเป็นภารโรงทำให้ผมมีกิจวัตรประจำวัน มันสอนให้ฉันเห็นคุณค่าของการมาทำงานทุกวันและทำหน้าที่ของตัวเองให้ดีที่สุด ซึ่งเป็นบทเรียนที่มีค่ามาก จากนั้นฉันก็ได้งานที่ร้านขายของชำในท้องถิ่นแห่งหนึ่ง ในระหว่างที่ทำงานอยู่ที่นั่น ฉันเริ่มสร้างความมั่นใจในเรื่องงานและได้รับแรงบันดาลใจให้เริ่มต้นชีวิตในทิศทางใหม่ 

ฉันสมัครเข้าร่วมโครงการฝึกอบรมด้านเทคนิคออนไลน์ผ่าน nPower ซึ่งเป็นองค์กรที่ช่วยเหลือทหารผ่านศึกและเยาวชนจากชุมชนด้อยโอกาสในการเริ่มต้นอาชีพด้านดิจิทัล เราเริ่มต้นจากพื้นฐาน เช่น การประกอบคอมพิวเตอร์ จากนั้นก็ค่อยๆ ก้าวไปสู่เรื่องที่ยากขึ้น เช่น การใช้ PowerShell และการจดจำหมายเลขพอร์ต หลังจากจบจาก nPower ฉันได้ฝึกงานภาคฤดูร้อนที่บริษัทให้บริการและให้คำปรึกษาด้านไอทีระดับโลก และได้รับพี่เลี้ยงด้วย ทุกวันฉันจะติดตามเขาไปทุกที่ขณะที่เขาอธิบายวิธีการบริหารจัดการกำหนดเวลาให้ดีที่สุด การเขียนโปรแกรมแบบคู่ การทดสอบอัตโนมัติ และวิธีการนำการบริหารโครงการมาใช้ 

เมื่อฤดูร้อนสิ้นสุดลง ฉันก็กลับไปทำงานที่ Mastercard อีกครั้ง แต่ในบทบาทที่แตกต่างไปจากเดิมมาก ตอนนี้ฉันเป็นพนักงานฝึกหัดด้านไอที เดินผ่านทางเดินเดียวกับที่ฉันเคยทำความสะอาดมาก่อน มันเหมือนฝันเลย ตั้งแต่การทำความสะอาดห้องไปจนถึงการแก้ไขปัญหาทางเทคนิคภายในห้องเหล่านั้น มันเป็นโอกาสแบบที่ผมเคยวาดฝันไว้ตอนที่ผมทำงานซ่อมบำรุงอยู่ที่นั่น ว่าสักวันหนึ่งจะได้นั่งทำงานที่โต๊ะทำงานแบบนั้น

ตอนแรกมันค่อนข้างท้าทาย ฉันอาสาเข้าร่วมทีม Mac แม้ว่าจะไม่คุ้นเคยกับ macOS ก็ตาม ฉันไม่รู้ว่าตัวเองกำลังทำอะไร แต่ทีมของฉันให้การสนับสนุนอย่างเหลือเชื่อ พวกเขาเป็นคนที่มีงานยุ่งมาก ต้องรับผิดชอบดูแลคอมพิวเตอร์หลายพันเครื่อง แต่พวกเขาก็ยังอดทนตอบคำถามของฉันและสละเวลาฝึกอบรมฉันด้วย 

เวลาที่ฉันไม่ยุ่ง ฉันก็จะไปสังเกตการณ์การทำงานที่ Tech Bar การได้พบปะกับผู้ใช้งานด้วยตนเองช่วยให้ฉันเข้าใจถึงความเชื่อมโยงของทุกสิ่งได้ดียิ่งขึ้น มันทำให้ผมได้เห็นมุมมองของพวกเขา สิ่งที่พวกเขาเห็นเมื่อการอัปเดตที่ทีมผมปล่อยออกมาใช้งานจริง หรือได้ยินความคิดเห็นของพวกเขาเกี่ยวกับการเปลี่ยนแปลงที่เราทำ ช่างเทคนิคที่นั่นสอนผมหลายอย่างเกี่ยวกับการทำงานในแนวหน้าของงานด้านไอที 

หลังจากฝึกงานได้หกเดือน Mastercard ก็เสนอตำแหน่งงานประจำให้ฉัน ฉันแทบไม่อยากเชื่อเลยว่าเรื่องนี้จะเกิดขึ้นจริง! ฉันเริ่มทำงานเป็นพนักงานประจำวันแรกในเดือนสิงหาคม 

ไม่มีคำพูดใดจะบรรยายความรู้สึกของฉันได้เลยตอนที่ได้กลับเข้ามาทำงานที่ออฟฟิศเป็นครั้งแรกในฐานะพนักงาน ฉันเดินไปที่โต๊ะทำงาน ฟังคนรอบข้างพูดคุยเกี่ยวกับวันหยุดสุดสัปดาห์ของพวกเขาไปพลางจิบกาแฟไปพลาง เย็นวันนั้นหลังเลิกงาน เพื่อนร่วมงานในแผนกพาฉันไปฉลองที่ได้รับการจ้างงาน การได้รับการว่าจ้างถือเป็นโอกาสที่เหลือเชื่อ แต่การได้เป็นส่วนหนึ่งของทีม การรู้สึกถึงความเป็นเจ้าของนั้นพิเศษยิ่งกว่า 

เส้นทางจากนักเรียนมัธยมปลายที่เต็มไปด้วยความไม่มั่นใจในตัวเองสู่การเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านไอทีนั้นช่างน่าทึ่ง และผมภาคภูมิใจในบริษัทที่ผมทำงานอยู่และลักษณะงานที่ผมทำทุกวัน ฉันไม่เคยคิดมาก่อนว่าจะมาถึงจุดนี้ได้ และมันรู้สึกเหมือนเป็นความฝันที่ฉันยังตื่นไม่ขึ้น ขอขอบคุณทุกท่านที่ช่วยเหลือผมจนมาถึงจุดนี้