2 lutego 2026 r.
Kiedy zdrowie mojej matki zaczęło podupadać, pozwoliła mi przejąć jej finanse, z zastrzeżeniem, że nadal będę bilansować jej książeczkę czekową. Ręcznie. Mama, należąca do cichego pokolenia, które dorastało w czasach, gdy banki mogły wymagać podpisu mężczyzny, jeśli kobieta chciała otworzyć konto, czuła się lepiej, widząc swoje saldo z dokładnością do grosza - nie wspominając o moich fatalnych ocenach z matematyki.
Mój mąż, urodzony pod koniec wyżu demograficznego, woli jechać do najbliższego bankomatu na drugim końcu miasta, aby wpłacić czeki, mimo że aplikacja, którą zainstalowałam na jego telefonie, pozwala mu to zrobić za pomocą kilku zdjęć i kilku kliknięć. A kiedy mój syn z pokolenia Z wyjechał na zagraniczny staż, zapytałem go, czy pamięta PIN do swojej karty debetowej. Spojrzał na mnie, jakbym poprosił go o spakowanie fonografu lub zegara słonecznego.
Nie pamiętał, bo nigdy nie używa gotówki. Jego portfel to jego telefon. Tak więc na wszelki wypadek, gdyby natknął się na bankomat wymagający podania kodu PIN, w drodze na lotnisko pojechaliśmy do tego samego bankomatu, aby wypłacić trochę gotówki, a ja szybko dodałem go jako autoryzowanego użytkownika do jednej z moich kart kredytowych i udostępniłem tę kartę na jego telefonie komórkowym. To dlatego, że należę do pokolenia X - urodzonego w czasach analogowych, a teraz podłączonego do technologii cyfrowej.
Na przestrzeni czterech pokoleń w mojej rodzinie widać, jak bardzo różnimy się w kwestii pieniędzy, zaufania i technologii. Bardziej niż inne pokolenia, cyfrowo natywne pokolenie Z zmienia nasze podejście do pieniędzy, zdrowia finansowego i bezpieczeństwa, ale nie jest to jedyne pokolenie, które zmienia zasady. Każda kohorta wchodzi w interakcje ze światem finansów w sposób ukształtowany przez jej moment w historii, kształtując z kolei zachowania finansowe, które oświetlają nasze nadzieje, odzwierciedlają nasze obawy, sygnalizują nasze zaufanie.
Badanie Deloitte wykazało, że pokolenie Z było trzy razy bardziej narażone na oszustwa internetowe niż pokolenie wyżu demograficznego - chociaż pokolenie wyżu demograficznego, z większym zgromadzonym majątkiem, straciło średnio więcej pieniędzy. Młodsi konsumenci są również znacznie bardziej skłonni do zmiany banku; pokolenie Z zmienia dostawców usług finansowych dwa do trzech razy częściej niż ich rodzice z pokolenia X lub wyżu demograficznego, czasami tracąc rachunki i usługi, gdy przeskakują między instytucjami. Podczas gdy pokolenie wyżu demograficznego posiada lwią część firm, pokolenie Z i milenialsi zakładają przedsiębiorstwa wcześniej i z większą pewnością siebie, zainspirowani gospodarką twórców, która jest młodsza od nich.
"Przyszłość usług finansowych nie może być budowana z myślą o "przeciętnym konsumencie"" - mówi Bunita Sawhney, dyrektor ds. produktów konsumenckich w Mastercard. "Kiedy zrozumiemy, dlaczego i w jaki sposób różne pokolenia poruszają się po swoim życiu finansowym, możemy stworzyć narzędzia, usługi i systemy wystarczająco elastyczne, aby służyć im wszystkim".
I właśnie dlatego Mastercard Newsroom poświęca ten miesiąc na zbadanie, w jaki sposób każde pokolenie podchodzi do życia finansowego - ponieważ zrozumienie tych różnic może przynieść korzyści wszystkim. Zapotrzebowanie pokolenia Z na szybkość i personalizację popycha całą branżę w kierunku bardziej intuicyjnych, przyjaznych dla użytkownika doświadczeń. Dążenie boomersów do stabilności poprawia barierki i bezpieczeństwo. Przedsiębiorcza energia milenialsów napędza narzędzia dla właścicieli małych firm. A analogowo-cyfrowa biegłość pokolenia X czyni z nich pomost między epokami.
W ciągu najbliższych kilku tygodni poznamy młodego wolontariusza pomagającego starszym dorosłym budować cyfrową pewność siebie w Stambule, przedsiębiorców w stanie Nowy Jork pielęgnujących szóste pokolenie w rodzinnym biznesie oraz pięćdziesięciokilkuletnią analityczkę biznesową w Londynie, która znalazła mentora w swoim byłym przedszkolaku. Przyjrzymy się rosnącej sile ekonomicznej kultury młodzieżowej i temu, jak sztywne praktyki biznesowe są przekształcane przez pokolenie, które nigdy nie wypisało czeku.
W tej serii nie chodzi o dzielenie pokoleń, ale o uczenie się od nich. Ponieważ kiedy narzędzia finansowe spotykają ludzi tam, gdzie się znajdują, wszyscy idą naprzód.