E-commerce heeft de manier waarop bedrijven en consumenten zich bezighouden met kopen en verkopen gerevolutioneerd. Dit ongeëvenaarde toegangsniveau heeft kansen geopend voor gerenommeerde handelaren, waardoor groei en concurrentie op de digitale markt zijn bevorderd.  

Maar deze toegankelijkheid heeft ook een omgeving gecreëerd die kan worden uitgebuit door oplichtingswebsites die uitsluitend met de bedoeling zijn opgezet fraude te plegen. Deze frauduleuze actoren lijken vaak legitieme bedrijven te zijn met professioneel ogende websites, geavanceerde reclamecampagnes en aantrekkelijke productaanbiedingen. Hun doel is echter om consumenten te misleiden zodat ze betalingsgegevens delen of goederen en diensten kopen die nooit worden geleverd.  

In 2024 werden oplichting de meest voorkomende vorm van websitefraude, waarmee het digitale betalingsfraude overtreft. Fraude gerelateerd aan oplichting steeg met 56%, terwijl de financiële verliezen door oplichting met 121% omhoog stegen. Oplichting door frauduleuze handelaren kan leiden tot hoge terugboekingspercentages omdat kaarthouders ongeautoriseerde kosten betwisten. Wanneer deze handelaren verdwijnen na het innen van betalingen, moeten zowel acquirers als uitgevers een toename van geschillen en financiële verliezen aanpakken. De impact van dergelijke oplichting gaat verder dan directe financiële verliezen; Het ondermijnt het vertrouwen van consumenten in digitale handel, schaadt de reputatie van financiële instellingen en netwerken, en plaatst legitieme bedrijven op een concurrentienadeel. 

Dit whitepaper onderzoekt de uitdagingen die frauduleuze handelaren vormen, met voorbeelden uit de praktijk en een lichtpunt op de Mastercard-standaarden die de fraudepreventie-inspanningen vormgeven, en de hulpmiddelen en best practices die worden gebruikt om deze kwaadwillenden te bestrijden. Het biedt alle belanghebbenden een sterk kader om fraude te beperken en het vertrouwen in digitale transacties te behouden.