17 ธันวาคม 2024
เมื่อนึกถึงช่วงเทศกาลวันหยุดอันเป็นเอกลักษณ์ของนครนิวยอร์ก การแสดง บัลเลต์เรื่อง “เดอะนัทแครกเกอร์” ของจอร์จ บาลังชี น ก็จะผุดขึ้นมาในความคิดทันที
ในแต่ละปี มีผู้คนมากกว่า 100,000 คนเข้าร่วมชมการแสดง ซึ่งปัจจุบันจัดขึ้นเป็นปีที่ 70 แล้ว ในฐานะชาวนิวยอร์กโดยกำเนิด ฉันยังจำความสุขและความมหัศจรรย์ของการไปชม “เดอะนัทแครกเกอร์” ในวัยเด็กได้ดี — ตื่นตาตื่นใจกับชุดแต่งกายที่วิจิตรตระการตาและต้นคริสต์มาสที่ค่อยๆ เติบโตขึ้นต่อหน้าต่อตา — แต่ฉันไม่ได้ไปชมมาหลายปีแล้ว ดังนั้นเมื่อมีโอกาสได้เข้าร่วมในฐานะส่วนหนึ่งของโครงการ Priceless Experience by Mastercard ซึ่งฉันทำงานเป็นผู้จัดการโครงการอยู่ ฉันจึงไม่อาจปฏิเสธได้
เมื่อเดินทางมาถึงลินคอล์นเซ็นเตอร์ ฉันก็ได้นั่งในที่นั่งชั้นดีที่สุดในโรงละครเดวิด เอช. คอช อันยิ่งใหญ่ โรงละครแห่งนี้สวยงามตระการตา ด้วยที่นั่งกำมะหยี่สีแดง ระเบียงห้าชั้น และโคมระย้าขนาดใหญ่หนักสองตันที่ห้อยลงมาจากเพดานฉลุลายสีทอง ฉันนั่งลงเตรียมพร้อมสำหรับการชมการแสดงที่จะเริ่มขึ้น
เมื่อม่านเปิดขึ้น ความมหัศจรรย์ก็ปะทุขึ้นทั่วเวที เรื่องราวอันน่าตื่นตาตื่นใจของมารีและนัทแคร็กเกอร์ถูกถ่ายทอดอย่างงดงามผ่านดนตรีและการเต้นรำ โดยไม่ต้องใช้คำพูดใดๆ บนเวทีเต็มไปด้วยหนู ทหาร เกล็ดหิมะ และแน่นอนว่ามีนางฟ้าชูการ์พลัมด้วย พวกเราในผู้ชมต่างพากันอ้าปากค้าง หัวเราะ และส่งเสียงเชียร์ ขณะที่นักเต้นกระโดดและหมุนตัวตลอดการแสดงสององก์ การแสดงนี้ทำให้ฉันหวนคิดถึงความทรงจำในวัยเด็ก รวมถึงความชื่นชมใหม่ที่มีต่อเหล่านักเต้นและเรื่องราวที่นำเสนอ
เมื่อการแสดงจบลง นักเต้นได้โค้งคำนับครั้งสุดท้ายท่ามกลางเสียงเชียร์ดังสนั่นจากผู้ชม แม้การได้ไปชมการแสดงเองก็เป็นประสบการณ์ที่น่าประทับใจอยู่แล้ว แต่ยังมีอะไรมากกว่านั้นรออยู่
หลังจากจบการแสดง กลุ่ม Priceless ของเราถูกพาไปหลังเวที ซึ่งเราได้พบกับหนึ่งในนักเต้น "Waltz of the Flowers" คือ นีฟ คอร์ริแกน เธอเป็นชาวนิวยอร์กซิตี้โดยกำเนิด และเข้าเรียนที่ School of American Ballet ซึ่งเป็นโรงเรียนอย่างเป็นทางการของ NYCB ตั้งแต่อายุ 9 ขวบ เธอตอบคำถามจากกลุ่มเกี่ยวกับประสบการณ์การเต้นรำในเรื่อง “เดอะนัทแครกเกอร์” นีฟเข้าร่วมการแสดงตั้งแต่ยังเด็ก แต่ต้องหยุดพักไปสองสามปีเพราะเธอตัวสูงเกินกว่าจะรับบทเด็กได้ เธอเล่าให้กลุ่มฟังเกี่ยวกับท่าเต้นและเครื่องแต่งกายที่เธอชื่นชอบ (โดยเฉพาะชุดผ้าทูลสีชมพูที่เธอใส่ใน “Flowers” ในปัจจุบัน) และยังอธิบายถึงความแตกต่างของรองเท้าที่ใช้ในการเต้นรำแต่ละประเภทอีกด้วย
เราได้มีโอกาสสำรวจเวทีอันกว้างใหญ่และได้เห็นการจัดเตรียมดินแดนแห่งขนมหวานอย่างใกล้ชิด การได้เห็นมุมมองของผู้ชมที่นักเต้นมองเห็นจากบนเวที ทำให้ฉันได้มุมมองใหม่และชื่นชมในผลงานของพวกเขามากยิ่งขึ้น
ทุกคนในกลุ่มได้ถ่ายรูปกับคอร์ริแกนและได้รับโปรแกรมการแสดงพร้อมลายเซ็น ไม่ใช่ทุกวันที่คุณจะได้มีโอกาสพบปะและถ่ายรูปกับนักบัลเล่ต์ผู้สง่างามบนเวที "นัทแครกเกอร์"
ขณะที่ฉันออกจากโรงละคร ฉันได้นำความทรงจำใหม่ๆ และความสุขในวัยเด็กที่กลับมาอีกครั้งติดตัวไปด้วย ประสบการณ์ที่ได้รับนั้นน่าตื่นตาตื่นใจตั้งแต่ต้นจนจบ และเป็นการเริ่มต้นเทศกาลวันหยุดที่สมบูรณ์แบบ
ภาพถ่าย "บัลเลต์เรื่อง The Nutcracker ของ George Balanchine" โดย Erin Baiano