Het First-Party Trust-programma pakt first-party fraude of familiefraude aan door de kloof tussen partijen te overbruggen om een betere gegevensuitwisseling mogelijk te maken. Verkopers en uitgevers beschikken nu over de instrumenten en technologie om de echtheid van aankopen te bewijzen en onterechte geschillen te voorkomen.
Door gebruik te maken van verbeterde gegevens om de identiteit van de kaarthouder te bevestigen, stelt het First-Party Trust-programma uitgevers en verkopers in staat informatie te delen om verwarring over kaarthouders te verminderen en gevallen van first-party fraude effectiever op te sporen.
Please accept functional cookies to watch this video.
Er is sprake van first-party fraude als een kaarthouder een legitieme aankoop doet, de goederen of diensten ontvangt, en vervolgens beweert dat er sprake was van fraude. Dit kan te maken hebben met verwarring – ze herkennen de betaling simpelweg niet – of ze willen de verkoper oplichten door misbruik te maken van de terugbetalingsprocedure en zo een product of dienst gratis ontvangen.
75% van de fraude waarmee onlinebedrijven te maken hebben, is first-party fraude en dit percentage blijft stijgen. Omdat kaartuitgevers niet over de expertise beschikken om claims in het geval van first-party fraude met voldoende zekerheid te beoordelen, dragen verkopers een groot deel van de financiële lasten, met omzetverlies, voorraadverlies en tijdverlies bij de verwerking van terugbetalingen tot gevolg.
Het First-Party Trust-programma van Mastercard is erop gericht first-party fraude uit te bannen uit het betalingsecosysteem met als doel een eerlijker en evenwichtiger systeem voor iedereen. Door zowel tijdens de pre-autorisatiefase als tijdens de geschillenafhandeling aanvullende gegevenselementen beschikbaar te stellen, kunnen verkopers en kaartuitgevers met meer zekerheid gevallen van first-party fraude opsporen, wat kan leiden tot betere beoordelingen.
Verkopers hebben de mogelijkheid om verbeterde gegevens en inzichten te delen op het moment van de transactie of als er sprake is van een geschil. Om in aanmerking te komen voor aansprakelijkheidsbescherming in het kader van het programma, moeten verkopers één datapunt sturen uit elk van de volgende categorieën:
Verkopers moeten één gegevenselement uit elk van de volgende categorieën aanleveren: apparaatfactor en leveringsfactor. Het derde element moet een van de genoemde aanvullende identiteitsfactoren zijn of een ongebruikt element uit de categorie apparaatfactor of leveringsfactor.